අරගලය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය හා වම

අරගලය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය හා වම


ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය හා ශිෂ්‍ය සටන් ගැන පොදුවේ කියැවෙන දේ ප්‍රධාන කරුණු කිහිපයක් ඔස්සේ සාරාංශ කළ හැකි ය.

නිදහස් අධ්‍යාපනය පිළිබඳ අදහස් මුලින් ම ඉදිරිපත් කළේ වාමාංශිකයන් ය. නිදහස් අධ්‍යාපනය වමේ සටන් පාඨයකි. එහෙයින් ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය වම සමඟ බැඳී ඇත. ධනේශ්වර ක්‍රමය විසින් අධ්‍යාපනය සෞඛ්‍යය වැනි මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් වෙළඳ භාණ්ඩ බවට පත් කෙරී මිල නියම කොට ඇත. මීට එරෙහි විය යුතු ය. ධනේශ්වර දෘෂ්ටිවාදය ඊට එරෙහි නො වී තමාගේ අභිවෘද්ධිය සලසා ගන්නා ලෙස මිනිසුන් තුළ මතයක් ගොඩනඟා ඇත.

මේ සියල්ල විමසීමට පෙර දක්ෂිණාංශික වාමාංශික ධනපති ධනවාදී නිර්ධන ආදී යෙදුම්වල අර්ථ පැහැදිලි කර ගත යුතු ය.



දේශපාලනයේ දකුණ හා වම ලෙස දෙපැත්තක් දැකිය හැකි ය. දැනට පවත්නා දේශපාලන ආර්ථික සාමාජයීය ව්‍යුහය සංස්ථාපනය (establishment) ලෙස හැඳින්වේ. මේ සංස්ථාපනය එලෙස පවත්වා ගනිමින් ඒතුළින් ම ජනතාවගේ අභිලාශ ඉටුකරගැනීමට හැකි ය යන්න දකුණ හෙවත් දක්ෂිණාංශික මතවාදය වෙයි.

ජනතාවගේ අභිලාශ ඉටු කර ගැනීමට පවතින සංස්ථාපනය සහමුලින් වෙනස් කළ යුතු ය යන මතය වම හෙවත් වාමාංශික මතවාදය වේ.

මෙම ව්‍යවහාරය ඉපැදුණේ ප්‍රංශ විප්ලවය කාලයේ දී එවකට ප්‍රංශ පාර්ලමේන්තුව වූ ස්ටේට්ස් ජෙනරල් සභාවේ රාජාණ්ඩුවට පක්ෂ පුද්ගලයින් දකුණෙන් ද විරුද්ධ අය වමෙන් ද හිඳ ගැනීමෙනි. පසුකාලීනව පුළුල්ව සංස්ථාපන පක්ෂ හා සංස්ථාපන විරෝධී ලෙස මෙය යෙදෙන විට වචන දෙක ද දක්ෂිණාංශික හා වාමාංශික ලෙස වෙනස් විය. වාමාංශික බව හා සමාජවාදය අතර සමපාත වීමක් තිබුණ ද ඒ දෙක එකක් නො වේ.

සමාජවාදය සැලකූවිට මාක්ස්වාදය කේන්ස්වාදය බොලිවේරියානුවාදය ආදී විවිධ මත දරන කණ්ඩායම් සිටින අතර එම එක් එක් මතවාදය තුළ ද අනු බෙදීම් රාශියක් පවතී.

ධනපති (bourgeois බූර්ෂුවා) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ නිෂ්පාදන මාර්ග අයත් සමාජ පන්තිය වන අතර නිර්ධන (proletariat ප්‍රොලටේරියට්) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ විකිණීමට ශ්‍රමය පමණක් ම ඇති ජනතාව ය. එනම් ඔවුන්ට ඉඩම් අයිතියක් හෝ පාරම්පරික මුදල් හෝ නොමැති ය. ඔවුන්ගේ සමාජ පන්තියක් නිර්මාණය වී නොමැති අතර එය අනාගතයේ දී ක්‍රමයෙන් නිර්මාණය වන බව මාක්ස් සඳහන් කරයි. මාක්ස්ට විරුද්ධව යමින් ලෙනින් සඳහන් කරන්නේ එසේ නිසගයෙන් පන්තියක් නිර්මාණය නොවන බවත් බුද්ධිමතුන් (intellectuals) ඔවුන්ට පන්ති විඥානයක් පිටින් ගෙන ගොස් සාදා දිය යුතු බව ය. අවසානයේ දී ලෙනින්වාදයෙන් සිදු වූයේ නිර්ධනයින් හා නිර්ධන පන්තියේ විඥානය දෙකක් බවට පත් වීම ය. එනම් නිර්ධන පන්ති විඥානය පක්ෂ මධ්‍යම කාරක සභාව බවට පත් වීම ය. මාක්ස් පාදඩ නිර්ධන/ නන්නත්තාර නිර්ධන (lumpen proletariat) ලෙස නිර්ධනයින් කොටසක් නම් කරයි. ඒ මාසික හෝ දෛනික වැටුප් වේතන නොලබන කුලී කරුවන්, හිඟන්නන්, ජනතාව පිනවීමෙන් මුදල් උපයන්නන් (entertainers), ගණිකාවන්, ශිල්පීන්, කාර්මික කම්කරුවන්, පෙදරේරුවන් ආදී පිරිසයි. මාක්ස් පවසන්නේ මේ පිරිස දේශපාලනික අරගලයට හවුල් නො කරගත යුතු බවයි.

දැන් සිතා බැලිය යුත්තේ ලංකාවට මාක්ස්වාදය ආදේශ කළහොත් ඉඩම් අහිමි, විකිණීමට ශ්‍රමය පමණක් ම ඇති ජනතාවක් ලංකාවේ වෙසේ ද යන්න ය. ඒ සිටින අයගෙන් ද ඉහත සඳහන් කළ මාසික හෝ දෛනික වැටුප් වේතන නො ලබන කුලීකරුවන්, ශිල්පීන්, හිඟන්නන් ආදීන් ඉවත් කළ යුතු ය. ඉඩම් හිමි ගොවියන් මෙන් ම අඳ ගොවියන් ද ඉවත් කළ යුතු ය. මාක්ස්ට අනුව සමාජ පරිවර්තනය සිදු කළ යුත්තේ එවිට ඉතුරු වන ජනයා ය. මාක්ස්වාදය ලංකාව තුළ ප්‍රායෝගික නොවන බවට මෙයින් ම පෙනේ. ලංකාවේ සමාජවාදීහු මේ නිසා තම පැවැත්ම උදෙසා බාහිර සටන් පාඨ සඳහා යොමු වෙති.

ලංකාවේ ජනතාව සමාජවාදය ලෙස හැඳිනගෙන ඇත්තේ ද රාජ්‍ය ධනවාදයයි (State Capitalism). එනම් රජය ප්‍රාග්ධනය සාමූහනය කොට නිෂ්පාදනයන්හි නියැළී සමාජ සුබසාධනය කිරීමයි. නිෂ්පාදන මාර්ග රජය වෙත පවරා ගැනීමයි.

මේ විපරීත තත්වය තුළ සමාජවාදීහු නිදහස් අධ්‍යාපනය සටන් පාඨයක් ලෙස භාවිත කරති. 

කොමියුනිස්ට් ප්‍රකාශනයේ කියැවෙන්නේ පවත්නා ක්‍රමය තුළ අධ්‍යාපන නිදහස ලබා ගැනීම නොව ඔවුන්ගේ නව සමාජ ක්‍රමයේ දී නිදහස් අධ්‍යාපනය ලබා දෙන බව ය. ධනවාදී ක්‍රමය තුළ නිදහස් අධ්‍යාපනය පිළිබඳව සමාජවාදීන් දරන්නේ එය ධනවාදයේ උපකරණයකි යන මතයයි. රුසියානු විප්ලවයේ පුරෝගාමියකු වන මැක්සිම් ගෝර්කි සිය විශිෂ්ටතම නවකතාව වන පොමා ගොර්දෙයෙව්හි සවිඥානික ධනවාදියා නිරූපණය කරන චරිතය වන මයාකින් ලවා වරක් පොමාට කියන්නේ නිදහස් අධ්‍යාපනය මඟින් සමාජය ගඩොල් ගොඩක් මෙන් එක ම අච්චු කිහිපයකින් කප්පවන බැවින් ව්‍යාපාරිකයන්ට පාරිභෝගිකයන් ග්‍රහණය කර ගැනීමට උපක්‍රම යෙදීම වඩාත් පහසු වන බවක් ය. එනම් නිදහස් අධ්‍යාපනය ද ධනවාදයේ උපකරණයක් වන බව ය. නිර්ධන පන්තියේ විමුක්තිය උදෙසා නිර්ධනයින්ට ලැබෙන ලිවීමේ හා කියවීමේ හැකියාව ආයුධයක් ලෙස උපකාරී වන බව මාක්ස් කොමියුනිස්ට් ප්‍රකාශනයේ දී කියයි. මාක්ස් මේ කියන්නේ නිර්ධනයින්ට ලැබෙන අධ්‍යාපනය පිළිබඳව මිස සමාජයේ 'ඉහළට නැඟීමට' අවස්ථාව සලසන අධ්‍යාපනය පිළිබඳව නො වේ. 

එනිසා ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය හා වම අතර සබඳතාව අරමුණු සමාන වීමක් නොව වම විසින් ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාර තම පැවැත්ම උදෙසා තමන් වෙත නතු කර ගැනීමේ උත්සාහයේ ප්‍රතිඵලයක් ය.

නිදහස් අධ්‍යාපනය පිළිබඳ අදහස මුලින් ම ගෙන ආවේ සමාජවාදීන් බව සාවද්‍ය කරුණකි. අධ්‍යාපනය මූලික මිනිස් අයිතියක් බව සඳහන් කළේ රූසෝ වන අතර ජෙපර්සන් ජනාධිපතිවරයා නිදහස් අධ්‍යාපන යෝජනා ඉදිරිපත් කළේ ද නිව්යොක් නගරයේ ප්‍රථම නිදහස් විශ්වවිද්‍යාල ඇරඹුවේ ද කොමියුනිස්ට් ප්‍රකාශනය ලිවීමට කලිනි. ජූල්ස් ෆෙරී ප්‍රංශයේ නිදහස් අධ්‍යාපන පණතක් ගෙන එන්නේ රුසියානු විප්ලවයට දශක කීපයකට ම පෙර ය. මෙසේ දක්ෂිණාංශික බලවේග ඊට කලකට පෙර නිදහස් අධ්‍යාපනය පිළිබඳව අදහස් ගෙන ආ බව පෙනේ.

එක්තරා අන්දමක උත්ප්‍රාසයක් වන්නේ අධ්‍යාපනය සෞඛ්‍ය වැනි ද්විතීයික අවශ්‍යතා වෙළඳ භාණ්ඩ නොවේ යැයි කියන පිරිස් ආහාර වැනි මූලික අවශ්‍යතාවයක් සඳහා එම අදහස ඉදිරිපත් නො කිරීම ය. රජයෙන් ලබා දුන්න ද පෞද්ගලිකව ලබා ගත්ත ද අධ්‍යාපනය වෙළඳ භාණ්ඩයක් නො වී තියෙන්නේ නැත. අවශ්‍ය උපකරණ ඉගෙනුම් ආධාරක හා පොත් පත් සඳහා අප පෞද්ගලිකව හෝ රජය සාමූහිකව හෝ කෙතරම් මුදල් ප්‍රමාණයක් බටහිර රටවලට වැය කෙරේ ද? රාජ්‍ය අධ්‍යාපනය යනු සාමූහිකව මුදල් ගෙවා අධ්‍යාපනය මිල දී ගැනීමකි.

මේ තත්වය නිමා කළ හැක්කේ සමස්ත විෂය පද්ධතියම දේශීය චින්තනය තුළින් නිපදවමින් බටහිර ශාස්ත්‍රීය ආධිපත්‍යයෙන් නිදහස් වීමෙන් පමණි.

මේ සියල්ල ලීවේ ශිෂ්‍ය අරගලය හා වමේ දේශපාලනයේ සමපාතභාවය වම විසින් තම පැවැත්ම උදෙසා නඩත්තු කෙරෙන මායාවක් පමණක් බව කීමට ය. ශිෂ්‍ය සංගම් හා ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාර ඔස්සේ ශිෂ්‍ය අයිතීන් දිනා ගැනීමේ දී සමස්ත සංස්ථාපනයට එරෙහි වීම හෝ නො වීම කේන්ද්‍රීය කරුණක් නොවන බව කීමට ය. එහෙයින් ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ හා වමේ අරමුණු වෙන් වෙන්ව වටහා ගත යුතු ය.

වර්තමාන අධ්‍යාපන අයිතිවාසිකම් ඉල්ලීම පිළිබඳ අරගලයේ ශිෂ්‍යයන් බැඳ තබා ගන්නා අදෘශ්‍යමාන හුය වන්නේ නූතනත්ව සමාජය විසින් නම් කරන පහළ ජීවන තත්වයක් ඇති පිරිස්වලට ඉහළ ජීවන තත්වය වෙතට පිය නැඟීමට අවශ්‍ය මාර්ගය රැකගත යුතු ය පුළුල් කරගත යුතු ය යන හැඟීමයි. සමාජවාදීන් විසින් වර්තමානයේ කරණු ලබන ප්‍රධානතම කාර්යය වන ශිෂ්‍ය අරගලයන් ධනවාදයේ මානසික අල්ලස් තහවුරු කිරීමට ම වීම කදිම උත්ප්‍රාසයකි. වැඩිපුර ම හඬනැඟෙන්නේ මූලික අධ්‍යාපනය, කාර්මික අධ්‍යාපනයට වඩා වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය වැනි වඩාත් 'සුළු ධනේශ්වර' අංශ වෙනුවෙන් වීම මේ උත්ප්‍රාසය තවත් තීව්‍ර කරයි.....


                                  මතු සම්බන්ධයි..


                       - තමලු මලිත්ත පියදිගම



(කලකට පෙර ලියූ සටහනක් සුළු වශයෙන් සංස්කරණය කිරීමකි.)

What is special about scientific method?

What is special about scientific method?

Philosophers of Scientific Method

- Thamalu Maliththa Piyadigama 

When you talk of ideas these days people tend to ask if they had been scientifically proven? Some people reject reincarnation and karma saying these phenomena are not scientifically proven. The scientific method has been taken to such an extent in our minds that some people in Sri Lanka even talk of a ‘scientific cabinet’ now.

The question that should be asked then is “What is so special about science?” What is so special about anything that had been proven scientifically over another that had not been so? How do we separate science and non-science? Science is a word used for progressiveness from the early stages of western modernity and based on that a knowledge system which is called science has been raised over all the other knowledge systems. Is there anything special about science? This is not a new question. Philosophers have tried to answer this question for a long time.

There is a popular definition for science i.e. science is a knowledge which is tested according to the scientific method. This definition gives an answer to the question. Science is special because it is in accordance with the ‘scientific method.’ Then the next problem is what on earth this scientific method is? For this question the answers are diverse. Anyone who defines scientific method should establish the demarcation between science and non-science and explain why science is superior.
What is the scientific method? Secondary school education has given us a ready-made answer. It is hypothesis, experiment, observation and conclusions. This popular answer is misleading and incomplete. These are only steps of the so-called scientific method. A method is not a list of steps. A method says how to do rather than what to do. These buzzwords say nothing about how things go about in science.

Induction is to make many observations and generalize them to come up with a general statement. This Bacon’s idea is obviously incomplete.

Science is mainly about inventing new theories. A theory is a well fabricated story to explain some phenomena and observations. (This definition which is the most sophisticated one among many others is by Dr. Nalin de Silva.) ‘How’ does a scientist work when he is doing scientific research? This is the question to be answered by philosophers and scientists.

Sir Francais Bacon said scientific method is induction. Induction is to make many observations and generalize them to come up with a general statement. This Bacon’s idea is obviously incomplete. For instances, if we take the theory of gravitation we see things fall and the generalization is not gravitation, but a statement saying everything falls until it meets a barrier. Galileo introduced a term named hypothesis. That means what scientists do is not mere generalization, but to invent an ‘explanation’ (hypothesis) on observations and then test it.

Testing and verifying theory 
Then the problem is how do we test a theory? How can we verify a theory? As I have mentioned above, a theory is a story. How can we test a story? There is no direct way to test a story. What we can do is to consider the implications of the theory (story) and test them. Before the last century, philosophers of science and scientists believed that a theory can be proved by checking the implications. In non-science theories are not proved by checking implications.

Karl Popper, a rationalist philosopher, challenged these views. He showed that these views of the scientific method are completely illogical. One of his famous statements is that you cannot logically prove that “All swans are white” by observing thousands of white swans because there is a possibility that the next one is black. When you see a black swan the statement is falsified. Therefore we cannot prove anything by induction. What we can do is only refute a general statement. On the other hand, the statement that if P is Q doesn’t logically imply that if Q is correct then P is correct. For example, if a number gets divided by 4 it gets divided by 2 as well. But it can’t be in reverse. Though 6 is divided by 2 it is not divided by 4. Therefore although the implications of a theory are checked and found to be true, there is no guarantee that the theory is correct. However, we can do one thing. If an implication is found to be wrong we can say the theory is incorrect. We can refute the theory.

Therefore Karl Popper said we cannot prove anything by generalization or checking implications of a theory and therefore what can be done to verify theories in science is to refute them. Then people who expect science to be the path of finding truth had a problem saying that if you cannot prove truth in science then why use it. Popper said that science advances by creating lots of theories and rejecting the falsified ones. When false theories are excluded, true theories will remain. Therefore, the scientific method is falsification. If there is a ‘way to prove a hypothesis is false’ (not ‘proved false’) it is a scientific hypothesis. According to Popper, statements in astrology, psychoanalysis and Marxism provide no way to prove themselves to be false. That is to say they are un-testable, so these fields are non-science. This is Karl Popper’s critical rationalism.

Paradigm shift 
This idea was challenged by another philosopher Thomas Kuhn. When he studied the history of science for a speech, he understood that falsification is not the ultimate goal of the scientific method. He showed that testing an implication of a theory is not an isolated process. The implication is generated with the help of other existing theories. Other theories and auxiliary assumptions are used also in the experimentation process. Therefore if we find by experiment that an implication of a theory is false, we cannot directly say the theory is false. It should be the fault of other helping theories or auxiliary assumptions. Therefore there is no way to falsify a scientific theory too. This Kuhn’s identification gave life to a new concept: Paradigm. A paradigm is a structure which has a centre theory. In the era of normal science, scientists do not challenge the paradigm. New theories are checked using the theories in the paradigm. Nobody challenges the centre theory. However, there are eras of revolutionary science where the centre theory is challenged and refuted. Then the whole paradigm will collapse to give way to a new paradigm. Different paradigms approach the same problem in completely different ways. Therefore science is unable to prove whether something is true or false, but will only check if it is in accordance with the existing paradigm.

Kuhn also tried to formulate the demarcation between science and non-science. He said that a paradigm shift is only possible in science.

Then a philosopher named Paul Feyerabend showed by analyzing the Galileo affair and other incidents of science history, that there was no method special to science. He showed that science should not have special advantage over non-science. He said that we should be against the chauvinism of science.

Popper said we cannot prove anything by generalization or checking implications of a theory
Sri Lankan philosopher Dr. Nalin de Silva also made a contribution to this field. He invented the concept of Chinthanaya. Chinthanaya is the logical, epistemological, and deep philosophical fundamentals of a culture. Culture, Chinthanaya and knowledge of the culture is interrelated. Different cultures have different Chinthanayas and therefore there are different knowledge systems in different cultures. Hence there are different sciences in different cultures. Western science is the science of Greek Judaic Christian (GJC) Chinthanaya which is now dominating the world. No science reveals an absolute truth because there is nothing that could be taken as an objective reality. We all have our own different worlds. Knowledge is not an external truth. It is our construction. Theories are just stories we construct to explain our world. In that sense all knowledge is lies (Boru). Western science which consists of ‘abstract’ theories with concepts and phenomena that cannot be felt by the senses or imagined is a blatant lie (Pattapal Boru). Do not confuse these terms with their day today life meaning. Dr. Nalin de Silva further explains that other cultures should develop their own science against the oppressive dominance of western science and get rid of western imperialism completely. This is his Constructive Relativism.

Whatever these arguments are the most important thing to remember is that non-science is not just nonsense.

             - Thamalu Maliththa Piyadigama 

ඉරිඟු ඇටය හා බෙදුම්වාදය

ඉරිඟු ඇටය හා බෙදුම්වාදය



එක්තරා මනෝ වෛද්‍යවරයකු වෙත අමුතු රෝගියකු පැමිණියේ ය. මානසික රෝග බොහෝ විට අමුතු අමුතු ඒවා බැවින් මනෝ වෛද්‍යවරයාට නම් ඒ අමුතු රෝගියකු නොවන්නට ඇත.

"ඩොක්ට, හැම තිස්සෙම මට හිතෙනවා මම ඉරිඟු ඇටයක් කියලා" රෝගියා තම තත්වය වෛද්‍යවරයාට පැහැදිලි කළේ ය. දිගු වේලාවක් කරුණාවන්තව උපදෙස් දුන් වෛද්‍යවරයා තමා ඉරිඟු ඇටයක් නොවන බව රෝගියාට පැහැදිලි කර දුන්නේ ය. රෝගියා සිත නිරවුල් කරගෙන නිවසට ගියේ ය.

ඊළඟ දිනයේ සේවයට පැමිණි මනෝවෛද්‍යවරයා විස්මයට පත් වූයේ එදින ද රෝගියා පැමිණ සිටීම නිසා ය.
" ඩොක්ටර්, අද උදේ මම ගෙයින් එළියට බහිද්දී ගහක් උඩ කුරුල්ලෙක් මං දිහා බලන් ඉන්නවා දැක්කා. ඉරිඟු ඇටයක් කියලා ඌ මාව කයි කියලා මම බය වුණා." රෝගියා කතා කළේ හැඬූ කඳුලෙනි.


"ඉතින් මම ඊයෙත් ඔයාට පැහැදිලි කරලා දුන්නා නේද ඔයා ඉරිඟු ඇටයක් නෙවෙයි කියලා.


"ඔව් ඩොක්ටර් මම දැන් හොඳින් දන්නවා මම ඉරිඟු ඇටයක් නෙවෙයි කියලා" 


"එතකොට මොන එහෙකට ද බය වුණේ"



"මම දැන ගත්තට කුරුල්ලා දන්නවා ඇති ද?"


බෙදුම්වාදීන් නිජභූමියක් පිළිබඳ කියමින් තම අදහස් යුක්ති යුක්ත කිරීමට ගෙනා තර්ක බිඳ හෙළා දෙමළ ජාතිවාදය මතවාදීව පරාජය කිරීමට නලින් ද සිල්වා මහතා සමත් වූයේ බොහෝ කාලයකට පෙර ය.
ඊට බෙදුම්වාදයට දිය හැකි ප්‍රතිචාරය වූ තර්කවලින් නොව සන්නද්ධ බලයෙන් එය ස්ථාපනය කරන්න යන්නට කොටි සංවිධානය හමුදා ක්‍රියාමාර්ගවලින් පරාජය කළ යුතුයි පරාජය කළ හැකියි යන්න පවසා ද බොහෝ කල් ය. මහින්ද මහතා එය ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කොට ද බොහෝ කල් ය.

එහෙත් ඉහත කථාවේ රෝගියා මෙන් තවමත් ඇතැමුන්ට කුරුල්ලා තමා ඉරිඟු ඇටයකැයි සිතන මනෝ ව්‍යාධිය ඇත. බලය බෙදීම් 13+ යෝජනා කරන දයාන් ජයතිලක ආදීන් මෙහි අසාධ්‍ය තත්වයේ සිටින්නන් ය.

මහින්ද හෝ ගෝඨාභය මේ මනෝ ව්‍යාධියට යට විය යුතු නො වේ. නන්දිකඩාල්හි දී මේ සියල්ල කුණු බක්කියට විසි කොට හමාර ය. 

දැන් අප කළ යුත්තේ කොටි පරාජය නො කළ හැකි  බවට වූ රෝගය සුව කරගත්තාක් මෙන් කොටි පරාජය සමඟ ම ෆෙඩරල් හා බලය බෙදීමේ යෝජනාවල වලංගු භාවය ද අහෝසිව ඇති බව තේරුම් ගැනීමයි.

               - තමලු මලිත්ත පියදිගම 

Globular Earth vs. Telecommunication

Globular Earth vs. Telecommunication

Thamalu Maliththa Piyadigama 
06.04.2018


We live in a world where the use of technology is seen everywhere. Our computers, mobile phones, television and lot of other things we use are results of technology. 
When the word technology is mentioned the next word that comes immediately to our mind is science. Technology and Science; what a nice combination! What a collocation! I’m sure you think these enhanced technological equipment are necessarily results of advanced scientific theories. Yes. I agree with you to some extent. However, what you are experiencing now is western science and western technology. Western domination is prevailing over us by means of western science and technology.  

If we say western science is a medium for imperialism, many people (mostly the educated) start worrying. “Are you going to the age when people thought the earth was flat? Are you that mad? What a nice world we are in now with this technology! You are going backward. How do we have this advanced technology without the utmost guidance of science? Keep that rubbish with you.” Most people would say. They would go much further and recommend a punishment. “Don’t use your computer; don’t use your mobile phone; stop logging into Facebook; don’t use internet. They are precious gifts of modern (western) science. If you are against it, don’t use those things at all.”  

Most of them don’t know that ancient Indians and Sri Lankans knew earth was a globe. I wrote about that explicitly in a previous article (Published on 2018.02.12 in the Daily Mirror). The funny side of the punishment is that most people don’t know the story behind how wireless communication originated.  


Radio waves and Marconi   


There was an Italian engineer named Guglielmo Marconi. Most of you may have heard of him. He was the inventor of radio and was a Nobel laureate too. Marconi had a great interest in radio waves. At that time radio waves were only used for scientific experiments and no one thought of using it as a long distance communication medium. Scientists said radio waves cannot be used for long distance communication because they are just like visual light. Therefore, the range of radio waves doesn’t extend beyond the visual horizon. Marconi proposed to create radio communication systems and his proposal wasn’t accepted in his homeland. However, Britain showed interest and he created several communication systems for the British. 

Then Marconi was asked to create a transatlantic telecommunication system. It was supposed to facilitate direct wireless communication between America and England. He accepted the challenge and began to work.  

Radio communication is done using electromagnetic waves. Electromagnetic waves go along straight lines. Physicists at that time said that radio transmission between America and England was impossible because of the globular shape of the earth. The straight line attaching America and England is located inside the surface of the earth. As the waves that Marconi used were not powerful enough to penetrate the earth surface, it was thought as impossible to transmit radio waves between England and America.  

Marconi didn’t care much about these arguments and continued his work. Physicists and skeptics who chided Marconi continuously for his ignorance of physics were eager to see him fail. They thought Marconi was no more than a ‘fool’ who believe that the ‘Earth was flat.’ However such talk didn’t deter Marconi from continuing with his work.  

Then Marconi did a test and transmitted letter S in Morse code. Skeptics continuously attacked Marconi saying it was not a blind test because he knew it was the letter S which was expected to be transmitted. Marconi did several tests again, but skeptics and physicists kept on chiding Marconi.  


Physicists and skeptics  


However, when Marconi finished his work it was the skeptics and physicists who were dumbfound. It worked. Marconi sent a message from Canada to Nova Scotia in 1902 and in 1903 President Roosevelt sent a greeting to King Edward VII through the Massachusetts station Marconi built in 1901. In 1904 Marconi started the first commercial transatlantic service to send news summaries and in 1907 he started the first regular transatlantic radio-telegraph service. Marconi had the last laugh.  
What happened to the physicists and skeptics? They struggled with the problem as to how this was possible. Then physicists came up with a solution. They invented a new concept named ionosphere. They said there is a layer in the upper atmosphere which consists of ionized gas molecules. This layer reflects radio waves. The radio signal from America was transmitted to Europe after two reflections via the upper atmosphere.  

This story explains how weird ideas aided advancement in technology. This is against the common belief. People usually think technology is strictly bounded by science. However, if Marconi believed in physicists or was vulnerable to criticism of skeptics, no long distance communication would be available today. Perhaps no ionosphere either! In the same way ideas that seem weird or foolish in the view of current western science can be very useful ideas one day. This story questions the usage of western science as the measuring instrument of knowledge.  

Skeptics, realists and rationalists tend to label anything which cannot be explained by western science as a myth. If the things which were ‘proved to be wrong’ by western science have become useful concepts one day, how can we reject anything on the basis that there is no western scientific explanation?  

Scientists bend or change their theories and invent new theories when their predictions go wrong, just as inventing the concept of ionosphere. Therefore, you shouldn’t be afraid of western science or skeptics if you believe in reincarnation, karma, astrology, heavens or gods either. Who can say you are wrong just because they are non scientific?  

Marconi later became a member of the Fascist party of Benito Mussolini. Some of the Marconi’s patents were controversial. There were some people who claimed they invented the radio before Marconi. However, Marconi was the person who popularized radio communication systems.  

As I mentioned in the beginning of this article we should invent our own science and technology to get rid of the domination of western science. We have to go against the established western scientific dogmas. We should not fear them. The so-called well-established ideas and ‘proofs’ were challenged and beaten in the history of western science and technology too. Why can’t we?  

   - Thamalu Maliththa Piyadigama 

මෝහිනී මිථ්‍යාවක් නො වේ

මෝහිනී මිථ්‍යාවක් නො වේ


තමලු මලිත්ත පියදිගම
 ඇල්කෙමිස්ට් සඟරාව
මැයි කලාපය 2018


මෝහිනී නමින් යක්ෂණියක් ගැන අපි අසා ඇත්තෙමු. ඒ යක්ෂණිය සුරූපී මිනිස් ගැහැනියකගේ වෙසක් මවා ගෙන බිළිඳකු වඩා ගෙන රාත්‍රියේ මහ මඟ පෙනී සිටියි. මහ මඟ රාත්‍රියේ ඇවිදින්නකු හමු වූ විට මෝහිනී ඔහුට කතා කොට තමා ඇඳ සිටින වස්ත්‍රය සකසා ගැනීමට මඳකට බිළිඳා ඔහු අතට ගන්නා ලෙස පවසා සිටී. ඔහු බිළිඳා අතට ගතහොත් යක්ෂණිය ඔහු මරා ආහාරයට ගනියි. මෝහිනියට යමකු මරා කෑමට අවසර ඇත්තේ බිළිඳා වඩා ගතහොත් පමණි. බිළිඳා අතට නොගෙන මෝහිනියගේ වස්ත්‍රය සකසා දෙන ලෙස දැනමුත්තෝ පවසති.

මෙදා නගරයේ මෙන් ම ගම්වල ගැහැනුත් රෙද්ද හැට්ට වෙනුවට කලිසම, සාය හා ගවුම ඇඳීමට පුරුදුව සිටින බැවින් දෝ ළඟක දී මෝහිනී පාරක තොටක දර්ශනය වී සිටි බවක් අහන්නට නො ලැබේ. කොහොමටත් අද කාලයේ රාත්‍රියේ පාළු පාරක සිටීමේ අවදානම ගන්නට මෝහිනීවත් නො පෙළඹෙනු ඇත. බොහෝ දෙනා මෝහිනී වැනි සංකල්ප මිථ්‍යා සේ බැහැර කරති. ඒවා විශ්වාස කරන්නන් මෝඩයන් ලෙස අවඥාවට ලක් කරති.

රාත්‍රී යාමයේ කොතරම් සංචාරය කොට තිබුණ ද මා මෝහිනී පාරේ සිටිනු නම් දැක නැත. එහෙත් මෝහිනී යනු මිථ්‍යාවක් නොවන බව නම් මම හොඳ හැටි දනිමි. මෝහිනියව මා හොඳින් ම දුටුවේ පාසලේ හා විශ්වවිද්‍යාලයේ දී ය. දැන් මෙය කියවන කවුරුන් හෝ මගේ හිතවත් කෙල්ලක කලබල වී තමාට තොප්පිය දමා ගත යුතු නො වේ. රාත්‍රියේ පාරේ දී මෝහිනී නො දැක්කත් මම මෝහිනීගේ බිළිඳාව නම් දිනපතා ම දිවා රැයේ දකිමි. ඔහුව වඩා ගන්නා අය අනන්තවත් දැක ඇත්තෙමි. මේ මෝහිනිය මරා කෑ මිනිසුන් ගණනින් අප්‍රමාණ ය.


''සත්තකින් ම විද්‍යාව හැමවිට ම අධිකාරීත්වයටත් අන්ධ විශ්වාසයටත් එරෙහි සටනේ පෙරමුණේ සිටියේ ය. ආගමික විශ්වාසයන්ට එරෙහිව අපගේ බුද්ධිමය නිදහස වර්ධනය කරගැනීම ගැන අප ණයගැති වන්නේ විද්‍යාවට ය. පුරාණ දැඩි චින්තන රාමුවලින් මිනිස් වර්ගයා ගලවා ගැනීම පිළිබඳව විද්‍යාවට අප ණයගැති ය. " අද වන විට මේ ආකාරයේ කල්පනාවන් නපුරු සිහිනයන් ම පමණි. ඉහත ආකාරයේ කතා අප ඉගෙන ගත්තේ ද විද්‍යාව තුළින් ම ය. විද්‍යාව හා පුනුරුදය එකකි: මෙය සමාජයේ ඉතා ම රැඩිකල් විවේචකයන් පවා  විශ්වාස කරන්නකි. ක්‍රොප්ට්කින්ට සියලු සාම්ප්‍රදායික ආයතන හා විශ්වාසයන් බැහැර කිරීමට අවශ්‍ය විය. එහෙත් විද්‍යාව ඊට අයත් නො විණි. ඉබ්සන් දහනවවන සියවසේ ධනපති දෘෂ්ටිවාදයේ සූක්ෂ්ම ම අතු බෙදීම් විවේචනය කළ නමුත් විද්‍යාවට අතක් නො තැබී ය. කලක් සිතා සිටි පරිදි බටහිර සිතීම් රටාව මානව ප්‍රතිලාභයන්ගේ එකම මුදුන් හිණි පෙත්ත නොවන බව අපට පෙන්වූව ද ලෙවී ස්ට්‍රවුස් ඔහුගේ දෘෂ්ටිවාදයන්හි සාපේක්ෂතාවෙන් විද්‍යාව වෙන්ව තැබී ය.  විද්‍යාව වැඩ කරන ජනතාවට ඔවුන්ගේ මානසික හා සාමාජීය විමුක්තිය ලබා ගැනිමේ අභිලාශයට සහය දෙනු ඇතැයි මාක්ස් හා ඒංගල්ස්ට ඒත්තු ගැන්වී තිබුණි. මේ සියල්ලෝ මුලා වූවෝ ද? මේ සියල්ලෝ විද්‍යාවේ ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳව නොමඟ ගියෝ ද? මේ සියල්ලෝ එක්තරා මෝහිනියකට ගොදුරු වූවෝ ද?


මෙතෙක් මේ ලිපිය කියවා ගෙන ආ අයට දිශානතිය හා භාෂා ශෛලිය එකවර වෙනස් වූ බවක් සමහර විටෙක හැඟෙන්නට ඇත. ඉහත ඡේදය How to Defend the Society against Science යන මාතෘකාවෙන් පෝල් ෆයරාබන්ඩ් නම් දාර්ශනිකයා කළ දේශනයකින් උපුටා ගෙන (එක් වචනයක් පමණක් වෙනස් කොට) මවිසින් පරිවර්තනය කරන ලද්දකි. මෙහි මෝහිනිය යන්න වෙනුවට තිබුණේ කයිමියරා (Chimeara) නම් වචනයයි. ඒ ග්‍රීක මිථ්‍යා කථාවල එන අද්භූත සත්ව විශේෂයකි. කයිමියරාට හසුවෙන්නන් ගැන හෝමර් ගේ ඔඩිසි කෘතිය කියවා ඔබට දැන ගත හැකි ය. කෙසේ නමුත් මෝහිනී කුමක් කරයි දැයි යන්න නම් ඔබට අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත.

ලෝකයේ ඇත්තේ එක ම විද්‍යාවක් නො වේ. එක එක චින්තනයන්හි එක එක විද්‍යා බිහිවිය. බටහිර ජනයා ආමන්ත්‍රණය කළ ෆයරාබන්ඩ් විද්‍යාව ලෙස හැඳින්වූයේ බටහිර විද්‍යාව ය. සිය Against Method කෘතියේ චීන මුද්‍රණයට පෙරවදන ලියමින් ඔහු බටහිර විද්‍යාව බටහිර විද්‍යාව ලෙස ම හඳුන්වමින් විවිධ සංස්කෘතීන්හි විද්‍යා ගැන ද ලියයි.

අපි දැන් ෆයරාබන්ඩ් ගැන කතාව පසෙක තබා නැවතත් මෝහිනී දෙස හැරෙමු. බටහිර විද්‍යාව ඇතුළු බටහිර නූතනත්ව දැනුම් පද්ධතියේ ආධිපත්‍යයට අප නතු වීම හේතුවෙන් දේශපාලනිකව ආර්ථිකව මෙන් ම සමාජයීව ද අප පරාධීන වී ඇත. මෙහිදී කතා කළ යුතු තවත් වැදගත් ප්‍රශ්නයක් වනුයේ බටහිර නූතනත්ව දැනුම් මෝහිනී අප අතට දෙන බිළිඳා කවුරුන් ද යන්න ය.

මේ බිළිඳා නම් බටහිර තාක්ෂණය ය. අපේ ජීවන රටාව බටහිර තාක්ෂණය විසින් ආක්‍රමණය කරනු ලැබී ඇත. බටහිර තාක්ෂණය මඟින් අපේ ජීවිතය පහසු කර දෙනු ලැබ ඇතැයි අපි සිතමු. බටහිර තාක්ෂණයේ විලාසිතාමය දේවලට අපි අධික ලෙස මුදල් වැය කරමු.

බටහිර තාක්ෂණය නම් බිළිඳා සුරතල් කරමින් සතුටු වන අප බටහිර විද්‍යාව ඇතුළු බටහිර දැනුම් මහා ඉහළින් සැළකීමට පෙළඹෙමු. මේ ආකල්පය ඔස්සේ බටහිර දැනුම අධිපතිවාදීව අප මත පැටවේ. පාසල් හා විශ්වවිද්‍යාලවල දී බටහිර දැනුම ඉගැන්වීමත් සමඟ ම යකිනිය කෙමෙන් කෙමෙන් අපගේ සාරය උරා බී අප අනුකාරකයන් බවට පත් කරයි.

මෙසේ ක්‍රමයෙන් බෙලහීන බවට පත් කෙරෙන අතරතුර දී ම අප බටහිර සංස්කෘතියේ පිල්ලි හෙවත් සොම්බි බවට පත් කරනු ලැබේ. අපව අඩපණ කොට බෙලහීන කළ ද මෝහිනිය අප තුළ වෙනත් කිසිවක් උපද්දවන්නේ ද නැත. තමාගේ මන්ත්‍ර අනුව ක්‍රියා කරන පිල්ලි බවට අප පත් කරනවා පමණි.

බටහිර විද්‍යාව ඇතුළු බටහිර දැනුම්වල ආධිපත්‍යයට එරෙහිව කතා කරන විට බොහෝ දෙනා ඊට විරුද්ධ වන්නේ, බිය වන්නේ වැඩිමනත් ම බටහිර තාක්ෂණයට ඇති ඇබ්බැහි වීම නිසා ය. බටහිර තාක්ෂණයෙන් තොරව එදිනෙදා ජීවිතයේ මේ දේ කරන්නේ කෙසේ ද අර දේ කරන්නේ කෙසේ ද යනුවෙන් ඔවුහු කැළඹිල්ලට පත් වෙති. එහෙත් ඔවුන් අමතක කරන්නේ අපගේ ජීවන කර්තව්‍යයන් මෙතරම් සංකීර්ණ වී ඇත්තේ ද බටහිර නූතනත්වය නිසා ම බව ය.

බටහිර තාක්ෂණික මායාවෙන් වශීවීම නිසා අප බටහිර දැනුමෙන් වෙනතක් ගැන සිතන්නේ නැත. ඒ නිසා ම අප අහිමි කරගන්නා සම්පත් ප්‍රමාණය සුළු පටු නො වේ. බටහිර වෙදකමට ම වහල් වීම නිසා අප වසරකට කොතරම් සම්පත් ප්‍රමාණයක් බටහිර වෙළඳපොළ වෙනුවෙන් බිලි දෙනවා ද? ඒවායින් කොපමණ ප්‍රමාණයක් සිංහල වෙදකමට මුල් තැන දුන්නා නම් රැකගනු හැකි වේ දැයි කිසිවකු ගණන් බලා තිබේ ද? එසේ ගණන් බැලීමටවත් කිසිවකු උත්සාහ කරන්නේ නැත.

මෙතරම් කලක් බටහිර විද්‍යාව උගන්වා ඇති නමුත් අප වැනි රටවලින් බටහිර විද්‍යාවට ඉතා සුළු ව්‍යතිරේක දෙක තුනක් නො සැලකූ විට වැදගත් දායකත්වයක් සිදු වී නැත. මීට හේතුව වන්නේ බටහිර විද්‍යාව බිහි වූ බටහිර ග්‍රීක යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි චින්තනය අපගේ චින්තනය නො වීමයි. එනිසා අපට බටහිර විද්‍යාව නිසි පරිදි හසුරුවා ගත නො හැකි ය. එනම් අපට බටහිර විද්‍යාව ගැළපෙන්නේ නැත.

මේ නිසා අපේ අධ්‍යාපනයෙන් බිහි වෙන්නේ අනුකාරකයන් ය. ඔවුන්ගේ සිංහල බෞද්ධ අංග ලක්ෂණ ක්‍රමයෙන් විනාශ වී අනුකාරක බටහිර දැනුමෙන් හිස් ඉදිමී ගොසිනි. ඔවුහු බටහිර මතවාද වමාරා කමින් බඩවියත රැකගනිති. ශාස්ත්‍රීය අධ්‍යාපනයේ පමණක් නොව වෘත්තීය අධ්‍යාපනයන්හි පවා වැඩි වෙනසක් නැත. එක්තරා සමාගමකින් පාසල් හා විශ්වවිද්‍යාල සඳහා තම නිෂ්පාදන නොමිලයේ ලබා දෙන්නේ ඇයි දැයි ඇසූ විට එහි කලාපීය අධ්‍යක්ෂකවරයකු ඉතා අවංක ලෙස කීවේ එම නිෂ්පාදනවලින් ඉගැන්වීම් කටයුතු කළ විට රැකියා සඳහා යන කාලයක දී එම සිසුන්ට තම නිෂ්පාදන ම අවශ්‍ය වනු ඇතැයි යන්න ය. ඇතැම් වෘත්තීයමයභාවයෙන් ඉතා පහළ නිෂ්පාදන විවිධ උපක්‍රම මඟින් විෂය නිර්දේශයන්ට ඇතුළු කොට ප්‍රවර්ධනය කෙරෙන අතර ඒවාට අවශ්‍ය සහායක මෘදුකාංග ආදිය ද අධික මිලට අලෙවි කෙරේ. සමහර විට ඒ ඊට වඩා වෘත්තීයමයභාවයෙන් වැඩි නිෂ්පාදන ඊට වඩා අඩු මිලට තිබිය දී ය. මේ නිෂ්පාදන සම්බන්ධ වෙළඳ ආධිපත්‍යය බටහිර රටවල ද පවතී. අප වැනි රටවල දරුණුවට ම පවතී.

බටහිර දැනුම අපට උගන්වන්නේ ද එවිට එය ඉගෙන ගන්නා සිසුන්ට වැඩ කිරීම සඳහා බටහිර දැනුම, විශේෂඥ උපදෙස්, සහායක නිෂ්පාදන ආදිය අවශ්‍ය වේ ය යන අරමුණ ඇතුව ය. එමෙන් ම බටහිර දැනුමෙන් හිස කුරුවල් වූවන් බටහිරට කිරීමට අවශ්‍ය දේ අප රටේ සිට ම කර දෙයි.

ලංකාවේ කෘෂිකර්මය බටහිරකරණය කිරීම නිසා බටහිර විද්‍යාවේ අභිජනන ක්‍රම, පොහොර, කෘමිනාශක ආදිය ව්‍යාප්ත විය. මෙයින් අස්වැන්න වැඩි වූයේ යැයි කියමින් දැන් කෘෂිකර්ම විශේෂඥයන් උදම් අනනු ඇත. එහෙත් මෙය උපකල්පනවලට හා තෝරාගත් තත්ව කිහිපයක් සලකා බලන ඊනියා පර්යෙෂණවලට පමණක් සීමා වේ. එනම් අබිජනන ක්‍රම, පොහොර, කෘමිනාශක ආදිය යෙදූ වගාව සංසන්දනය කරන්නේ නිදැල්ලේ වැවෙන වගාවකට ය. මන්තර කෙම් ක්‍රම නැකත් ආදී දේ අවිද්‍යාත්මක ලෙස හංවඩු ගසා ඒවා මේ පර්යේෂණ අසලටවත් වැද්ද ගන්නේ නැත. වල් පැලෑටි පළිබෝධ හානි ආදී දේ ගැන සැලකිල්ලට ගන්නේ නැත. බටහිර විද්‍යාත්මක විධික්‍රමය සමස්තය නො සලකා එක එක අංගය වෙන ම ගෙන විෂ්ලේෂණය කොට ගුණාගුණ කියයි. ඒවාට ලිපි ලේඛන සකස් කරයි. අප බටහිර කෘෂිකර්මයට එරෙහි වන විට විශේෂඥයන් අපට සමස්තය නො සැලකූ එවන් ලිපි ලේඛනවලින් පහර දෙනු ඇත.

දකුණේ පොල් වගාවේ දරුණු ලෙස පැතිරී යන රෝග හතර සම්බන්ධ තත්වය ද මෙවැන්නක් බව අසන්නට ලැබේ. මේවාට විසඳුම් ලෙස ඉදිරිපත් වන්නේ පොල් ගස් කපා දමා පොල් සිටුවීම තහනම් කිරීම වැනි දේ පමණි. ඉතියෝපියාව ඇතුළු බොහෝ අප්‍රිකානු රටවල් තමන්ගේ ඵලදාවන් විනාශ කරගත්තේ බටහිර විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේද මඟින් හරිත විප්ලව කිරීමට ගොසිනි.

බටහිර විද්‍යාවෙන් හෝ තාක්ෂණයෙන් කිසිවක් නො ගත යුතු බව මින් නො කියැවේ. බොහෝ දෙනා කියනු ඇත්තේ ඒවායින් හොඳ දේ ගෙන නරක දේ නොගත යුතු බව ය. මෙය විහිළුවකට වැඩි යමක් නො වේ. ගුප්තකර්මවල නම් සුදු හා කළු (White and Dark Arts) ප්‍රභේද තිබුණ ද බටහිර විද්‍යාවේ හා තාක්ෂණයේ සුදු හා අඳුරු අංශ යනු මොනවා ද? බටහිර විද්‍යාව හා තාක්ෂණය වර්ධනය වීමට ලෝක යුද්ධ බලපෑ අයුරු සලකා බැලුවහොත් හොඳ බටහිර ව්ද්‍යාව හා හොඳ බටහිර තාක්ෂණය ලෙස කුමක් ඉතුරු වේ ද? මෙහි ඇත්තේ හොඳ නරක කතාවක් නො වේ. අප බටහිර විද්‍යාවෙන් හා තාක්ෂණයෙන් යමක් ගත යුත්තේ ගෙඩිපිටින් නොව එය අපේ කරගනිමිනි. එනම් එය අපේ චින්තනයට අනුව ගොඩනඟා ගනිමිනි. නැතහොත් එයින් අවැඩක් මිස වැඩක් වන්නේ නැත.

අපේ චින්තනයේ විද්‍යාවක් බිහි කිරීමේ දී අප බටහිර තාක්ෂණය වෙත අප තුළ ඇති වහල්භාවය තුරන් කර ගැනීමට කටයුතු කළ යුතු ය. අපට අපේ චින්තනයේ අපේ විද්‍යාවක් ආශ්‍රිතව අපේ තාක්ෂණයක් ගොඩනඟා ගත හැකි ය. දරු සුරතල් බැලීමට අවශ්‍ය නම් තමාගේ දරුවකු සාදා ගනු විනා මෝහිනීගේ බිළිඳා ම නැළවිය යුතු නො වේ.

       - තමලු මලිත්ත පියදිගම

'නිර්මාල් දේවසිරිලා' සමඟ සංවාදය

'නිර්මාල් දේවසිරිලා' සමඟ සංවාදය



ඊයේ (2018.04.09) නිර්මාල් දේවසිරි මහතා සමඟ පැවති සංවාදය බොහෝ දුරට සාර්ථකව කරගත හැකි විය.

සංවාදය සංවිධානය කළ ප්‍රදීප් ජයරත්න, වංගීස සුමනසේකර ඇතුළු පිරිසට ස්තූතිවන්ත වන අතර මාස ගණනාවකට පෙර ජානක වංශපුර මහතා සමඟ පැවති සංවාදය අවසානයේ දී මෙවැන්නක් සඳහා යෝජනා කළ නිර්මාල් දේවසිරි මහතාට ද ආසන්න අවස්ථාවේ දී මෙවැන්නක් සඳහා යෝජනා කළ ඇන්ටන් එම්. ෆර්නෑන්ඩු මහතාට ද ස්තූතිවන්ත වෙමි.

සංවාදය සජීවීව අන්තර්ජාලයට මුදා හළ කැලුම් ජයසුමන මහතාට ද කෘතඥතාව පළ කරමි.

එමෙන් ම පැමිණ සිට මීට සවන් දුන් පිරිසට ද මගේ කෘතඥතාවය පළකරමි.

නිර්මාල් දේවසිරි මහතා සහභාගී වූ සංවාද මා බලා ඇත්තේ එකක් දෙකක් නො වේ. කෙසේ නමුත් මෙවර සංවාදයේ දී නිර්මාල් මහතා භාවිත කළ උපායමාර්ගය අලුත් ය.

ප්‍රසිද්ධ සංවාදයක් හා කිහිප දෙනකු එක් වී නිවී හැනහිල්ලේ පෞද්ගලිකව කරන කතිකාවක එක්තරා වෙනසක් ඇත. පෞද්ගලික හමුවීම්වල දී එකිනෙකා පිළිබඳව අතීත අත්දැකීම් හා ඔවුන්ගේ මතවාද පිළිබඳව තමා දන්නා දේ ගැන පදනම් වෙමින් එතැන සිට කතා කළ හැකි ය.

එහෙත් ප්‍රසිද්ධ සංවාදයක අරමුණ එය නො වේ. එය සිදු කරන්නේ ප්‍රේක්ෂකයන් වෙනුවෙනි. එහි ප්‍රධාන ප්‍රතිලාභීහු ප්‍රේක්ෂකයෝ ය. ප්‍රසිද්ධ සංවාදයක් යනු ද එක්තරා ප්‍රාසාංගික අංගයකි. එය හුදෙක් දෙදෙනකු අතර වන කතාවක් අගක් මුලක් නැතිව තවත් පිරිසක් නැරඹීම නො වේ. ඇතැම් වේදිකා නාට්‍යවල නළුවකුට රඟ පෑමට ඇති චරිතය වන්නේ තමා ම ය. එසේ වූවා කියා එම නළුවාට තම භූමිකාව කුමක් දැයි වේදිකාව මත දී ගොඩනඟන නිරූපණයෙන් නිදහස් විය හැකි ද? නො හැකි ය. තමාට තමාව වේදිකාව මත නිර්මාණය කිරීමට සිදුවේ.

ප්‍රාසාංගික අංගයක් වන වාචික සංවාදයක දී තමාට තමාගේ ම චරිතය එය තුළ ම ගොඩ නැංවීමට සිදුවේ. සංවාදයක සාකච්චා වන්නේ මතවාද බැවින් තමා තමාව ම ගොඩනැඟීම යනු තම ස්ථාවරයන් ඉදිරිපත් කිරීම ය.

මෙහි දී මා මගේ අදහස් හා ස්ථාවරවයන් දැක් වූව ද නිර්මාල් මහතා පැවසූවේ තමාට අදහසක් කීමට නැති බවත් ප්‍රශ්න කිරීම් කිරීමට බලාපොරොත්තු වන බවත් ය. ඉන්පසු ඔහු ප්‍රශ්න කිරීම සිදු කළේ ය. කෙටියෙන් කිවහොත් නිර්මාල් මහතා තමාව ගොඩනැඟුවේ නැත. ගණනාථ පතිරණ කියන්නේ නිර්මාල් දේවසිරි යනු දේශපාලන ගන්දබ්බයකු බවයි. මෙතන දී තමාව නො දක්වා සිටිමින් ඔහු නිර්මාණය කළේ ද ගන්දබ්බයෙකි.

ඔහු අදහසක් නො දක්වා සිටි බැවින් ඔහුව ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා මට ලැබුණු වාරය අර්ථ විරහිත විය. කියන්නට අදහසක් නැතැයි මුලින් ම පැවසූ අයකුගෙන් ප්‍රශ්න අසන්නේ කෙසේ ද?

කෙසේ නමුත් ඔහු මගෙන් විමසූ මුල් ම අපැහැදිලි ප්‍රශ්නය වූයේ ද ඔහුව ස්ථාන ගත කරන්නේ කෙසේ ද යන්නයි. සංවාදය තුළ ඔහු නිර්මාණය කළ ගන්දබ්බයා ස්ථාන ගත කරන්නේ කෙසේ ද? ඔහු මා ලියූ දේ කීයක් කියවා තිබේද? මීට වඩා දියුණු ස්ථාවරයක මා සිටි බව දන්නවා ද? ආදී වශයෙන් ප්‍රශ්න මගෙන් ඇසී ය. එයින් පෙනෙන්නේ නිර්මාල් යෝජනා කරන්නේ මේ සංවාදයට පෙර නිර්මාල්ගේ අදහස් හා ක්‍රියාකාරිත්වය මතු කොට ඊට පිළිතුරු දෙන ලෙසයි.

සංවාදයේ ඇති වූ ගන්දබ්බයාට පෙර සිටි නිර්මාල් දේවසිරි අපි දේවසිරි පූර්වභවිකයා ලෙස හඳුන්වමු. ප්‍රශ්නය වන්නේ පූර්වභවිකයකු ලෙස සිටින්නේ නිර්මාල් වන්නේත් නැති නොවන්නේත් නැති දේවසිරිලා බැවිනි.

එනම් එක් එක් අයගේ නිර්මාල් දේවසිරි නමින් හඳුනාගෙන ඇති පද්ධතිය විවිධ වීමයි. මෙහි හඳුනා ගැනීම යන්න වැරදි ය. එක් එක් අය එක් එක් දේවසිරිලා නිර්මාණය කරගෙන ඇත. දැන් සංවාදයේ වූයේ ගන්දබ්බයකු බැවින් මට ප්‍රවේශ දෙකක් තිබුණි. එකක් පූර්වභවික දේවසිරි කළ කී දෑ උපුටා ගෙන එම අදහස් බිඳ හෙළීමයි. එහෙත් එවිට එහි දී නිර්මාණය වූ ගන්දබ්බයාගෙන් මෙසේ කීවා/කළා නේ දැයි විමසීමට සිදුවේ. නිර්මාල් මහතා ලියූ දේවල පේළි උපුටා දැක්වීමටත් කී දේවල වීඩියෝ කොටස් පෙන්වීමටත් වේ යැයි මා නො සිතූ බැවින් එවැනි සාක්ෂ්‍ය ගෙන ගියේ නැත. එ නිසා මා ඔහු කියූ යමක් මතු කොට පෙන්වූ විට මා කී දෙය වෙනස් යැයි යම් දාර්ශනික වටරවුම් අපගමනයක් දැක්වීමට ඔහුට පුළුවන. ඒවාට ද පිළිතුරු දිය හැකි නමුත් කාලය එතෙක් නො නැවතී ගලා යන බැවින් එය ද ගැටලුකාරී ය. අනෙක් ප්‍රවේශය වන්නේ ගන්දබ්බයා ඉපදීමට සම්භාවිතාවක් ඇති ස්ථානවලට ප්‍රශ්න කිරීම් කිරීමයි.

කාලය සමඟ මේ ප්‍රවේශ දෙක ම භාවිතය තරමක් ප්‍රශ්නකාරී වුවත් ලැබී තිබුණ කාලය තුළ මේ ප්‍රවේශ දෙක ම හැකි උපරිමයෙන් යොදා ගැනීමට මට හැකි විය. ඒ නිසා සංවාදය සාර්ථක ය.

නිර්මාල් ස්වකීය ස්ථාවරය යන්තමින් පැහැදිලි කළේ අවසාන භාගයේ ය. ඒ පිළිබඳ ප්‍රශ්න කළා නම් කලින් කියන බවට කියූ දෙය අදාළ නොවන්නේ පැවසීමට යමක් නැතැයි මුලින් කියා ප්‍රශ්න කිරීම්වල අවකාශය අහෝසි කළ බැවිනි.

ගණනාථ ඔබේසේකර කෙරෙහි මා නිෂේධනීය ආකල්පයක් ඇති කළ බවට නිර්මාල් කී දෙය අසත්‍ය බව හඬපටයට සවන් දෙන්නන්ට වැටහෙනු ඇත.
ගණනාථ ඔබේසේකර ඍජුව සඳහන් කළේ සිංහල බෞද්ධ කුමක් හෝ යන්න නොව බෞද්ධ කුමක් හෝ (Buddhist Whatever)  යන්න බව කිව යුතු ය. එය මා අතින් සිදු වූ අත්වැරැද්දකි. ඒත් මූලික ස්ථාවරය මම වෙනස් නො කරමි. ජාතිය යන (නූතන) නාමකරණයෙන් ගැලවුණ ද එයින් අභිප්‍රේත අවශ්‍යතා සඳහා ඒ වෙනුවට යමක් ඕනෑ කරන බව ගණනාථ ඔබේසේකරගේ ද අදහස විය. එහෙත් ඔහු එය සෙව්වේ අතීතයේ පැවති සිංහල වචන අතරිනි. එහෙයින් ඔහු එය ආසන්නයේ ඇති සාසනය යන වචනයට කඩා වැටේ. ගණනාථ ඔබේසේකර ම පවසන ලෙස සාසනය හා nation වචන දෙක බහුඅර්ථවත් යැයි පැවසීමෙන් ගැටලුව විසඳෙන්නේ නැත. මේවා බහුඅර්ථවත් වෙන පරාසවල  (ඔබේසේකර ම ලෝක සාසන යන්න ගැන සඳහන් කරයි) වෙනස පිළිබඳව ඔබේසේකර සැලකිල්ලට නොගනී. ඒ වෙනුවට මෙහි නම් නොකළ සංකල්පයක වියහැකියාව පිළිබඳව ඔහු සැලකිල්ලට ගෙන නැත.

ජාතිකවාදීන් ඔබේසේකර විවේචනය කරන්නේ ඇයි දැයි නිර්මාල් මහතා අසයි. ඔබේසේකර පිළිබඳ කරුණ සියුම් ය. ගණනාථ කීර්තිය ලබා ගත් මාෂල්  සාහ්ලින් සමඟ විවාදයේ දී ගණනාථ ප්‍රකාශිතව 'ස්වදේශිකයන්'ගේ පැත්තේ සිටියි. දෙදෙනා ම දෙදෙනාට යුරෝකේන්ද්‍රීයවාදීන් ලෙස චෝදනා කරගනිති. දෙදෙනාම යුරෝ කේන්ද්‍රීයවාදීන් වන නමුත් ඒ ආකාර දෙකකිනි. මේ සමඟ දිමුතු සමන් වෙත්තසිංහ සමඟ ඇරඹූ සංවාදයක් ද ඇත. මෙය ඉදිරියට ගෙන යා හැක්කේ විවේකයක් ගෙන අදාළ පොත් කීපය නැවත කියවූ පසු ය.

ජී.සී. මෙන්ඩිස් මත පදනම් වී ය යනුවෙන් මා කීවේ වාමාංශිකයන් පුනරුච්චාරණය කරන බොහෝ අධ්‍යයනයන් හා මිථ්‍යා කථා (mythology) පිළිබඳ ජී.සී. මෙන්ඩිස් සාරාංශ ලෙස වාක්‍යයක් හෝ ලියා තිබීම නිසා ය. ජී.සී. මෙන්ඩිස් සිංහල විරෝධී ස්ථාවරයක වූවකු යැයි මම නො කියමි. ඔහු මහාවංශයේ අසංගත තැන් ප්‍රශ්න කළේ ය. බොහෝ ප්‍රචලිත වූ පසු කාලීන අධ්‍යයන ඔහු වාක්‍යයක් වශයෙන් හෝ සඳහන් කළ ඒවා ය. අනෙක් අතට මා මේ දිනවල බොහෝ සැලකිලිමත් වෙන වළගම්බා පිළිබඳ කතාවේ විසංවාදයන් පිළිබඳව ඔහු සඳහන් කළ තැනක් මට හමු වී නොමැත. ජී.සී. මෙන්ඩිස් මත පදනම් වී යැයි මා කියන්නේ ඒ අයුරිනි.

ලෙස්ලි ගුණවර්ධනගේ ලේඛන තුන් අවධියකට බෙදිය හැකි බව මගේ අදහසයි. ඔහු වෙත මගේ ඇති ප්‍රධාන විවේචනය වන්නේ භාෂා අනන්‍යතා හා භාෂා පරිණාමය පිළිබඳව ඔහු ඉදිරිපත් කරන සාවද්‍ය හා බංකොලොත් තර්ක පිළිබඳව හා ඔහුට මූලික දැනීමක්වත් නොමැති බව පැහැදිලිව පෙනෙන භාෂා පරිණාමය, වාග් විද්‍යාව හා නිරුක්ති පිළිබඳ කරුණු අගතිගාමීව තම අදහස් සනාථ කිරීමට බොහෝ වැඩි මාත්‍රාවකින් යොදා ගැනීමයි.

සුමුදු ගුරුගේ විමසූ ප්‍රශ්නය වචන නිපදවීම පිළිබඳව අවබෝධයකින් තොරව ඇසූවකි. බොහෝ පශ්චාත්නූතනවාදීන් There is nothing outside text යන ඩෙරීඩා කීවා යැයි කියන ප්‍රකාශය මත තීන්දු ගන්නට පෙළඹෙන්නේ එය සාවද්‍යව වටහා ගනිමිනි. ඇත්තෙන් ම මේ උදාන වාක්‍යයක්ව ඇති වාක්‍යය ගයත්‍රි ස්පිවැක්ගේ සාවද්‍ය පරිවර්තනයකි. il n'y a pas de hors-texte යන්න පරිවර්තනය කළ යුත්තේ There is no-outside text ලෙස මිස There is nothing outside text ලෙස නො වේ. ඇත්තෙන් ම There is nothing outside text යන්න ඩෙරීඩා කීවා යැයි සිතන ෆූකෝ ඔහුට දෝෂාරෝපණය කරයි. ෆූකෝ ඩෙරීඩාට "දෝෂාරෝපණය" කර ඇත්තේ සිසුන්ට  Il n'y a rien en dehors du text (There is nothing outside the text) ලෙස උගන්වනවා ලෙසිනි. එහිදී ඩෙරීඩා තමා There is nothing outside the text යන්නක් නොකී බවක් පිළිතුරු වශයෙන් සඳහන් කරයි. මෙහි දී ඩෙරීඩා අදහස් කර ඇත්තේ පද්ධතිය හා කේන්ද්‍රය පිළිබඳ ඔහුගේ ගොඩනැංවීම සම්බන්ධ අදහසකි. මෙහිදී මහින්ද පතිරණ මහතා බොහෝ පශ්චාත්නූතනවාදීන්ට වඩා ඉදිරියෙන් සිටින බව කිව යුතු ය. ඔහු පරිවර්තන වරද පිළිබඳ සිද්ධිය නොදැන සිටිය ද සන්දර්භය අනුව අර්ථය ග්‍රහණය කොට ගනී. (නලින් ස්වාරිස්ගේ ඉතා පැටලිලි සහගත විස්තරවලින් පසු මේ පිළිබඳව පශ්චාත්නූතනවාදීන් යැයි කියන්නන් ප්‍රමාණවත් අධ්‍යයනයක් කොට නැත.)

වචන නැති සංකල්ප පවතී. එවැනි සංකල්ප නැතැයි කීම විහිළුවකි.

කපිල ක්‍රිශාන්ත අසන ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දීම යනු වෙන ම සංවාදයක් කිරීමකි. එවැන්නකට පෙර ශබ්දකෝශ භාවිතය පිළිබඳව පාඨමාලවක් පැවැත්වීම අවශ්‍ය වේ.

නිර්මාල් දේවසිරි තමා බලාපොරොත්තු වූ පරාසය මෙය නොවේ යැයි කීම පිළිගත නොහැක්කේ ප්‍රදීප් ජයරත්න වෙත මා ඉදිරිපත් කළ උපමාතෘකාවලට නිර්මාල් එකඟ වූ බැවිනි.


* ජාතිකවාදීන්ට දුරකථන පරිගණක ෆේස්බුක් භාවිත කිරීමට කලිසම් ඇඳීමට අයිතියක් තිබේ ද?



*රාජ්‍යය යනු කුමක් ද?

* රාජ්‍යයේ කාර්යභාරය කුමක් ද?
*ජාතිකවාදය හා ජාතිකවාදීන්ගේ අභිලාෂය කුමක් ද?


*සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයේ ආරම්භය හා පුරාවෘත

*සිංහල අනන්‍යතාව
*සිංහල බෞද්ධ චින්තනය මත රාජ්‍යය ගොඩ නැංවිය යුතු ද? සුදුසු ද? ඇයි?


* බටහිරකරණය යනු කුමක් ද?


මෙහි අවසන් කලාප නිසි පරිදි ආවරණය කෙරුණේ නැත. ඒ කාලය ප්‍රමාණවත් නොවුණු හේතුවෙනි. මේ පිළිබඳව දේවසිරි මහතාට යමක් කීමට නොතිබුණු බව අවසාන භාගයේ ඔහු කී දෙයින් කෙසේවත් ඇඟ වෙන්නේ නැත.

සංවාදයේ කලාපය නිශ්චිතව අර්ථ දක්වා තිබුණු බැවින් පණ්ඩුකාභය කතාව වැනි දෑ අතුරුකතා නො වේ. ඒවා පිළිබඳ නිර්මාල් සිය මතය ඉදිරිපත් කළේ අවසානයේ දී බැවින්

විදර්ශන කන්නංගරගේ, වංගීස සුමනසේකරගේ හා ශිරන්ත චාමරගේ මැදිහත් වීම් අගය කරමි.

විදර්ශන කන්නංගර හා අවසාන මොහොතේ නිර්මාල් දේවසිරි මතු කරන ලද අදහස් කැලුම් නවරත්න පෞද්ගලිකව හමුවී දැක්වූ අදහස් වෙත ද අවධානය යොමු කිරීමේ අරමුණ මුල සිට ම මට ද තිබුණ ද කාල වේලාව ප්‍රමාණවත් නො වීම තිබූ ප්‍රශ්නයයි.ඉදිරියේ දී මේ පිළිබඳව ඉලක්ක කොටගෙන ලිවීමට හෝ වෙනත් මාර්ගයකින් අදහස් දැක්වීමක් කිරීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.

කෙසේ නමුත් නිර්මාල්ට නොව නිර්මාල්ලාට පිළිතුරු දීමට සිදු වූ සංවාදය සාර්ථකව අවසන් කළෙමි. සිංහල ජාතිය හා ජාතිය සමඟ රාජ්‍යයේ සම්බන්ධතාව ගැන අදහසට විරුද්ධව ප්‍රබල දෘඩ ප්‍රතිතර්ක ඇති නිර්මාල් කෙනෙක් නිර්මාණය කරගත් අයට මෙන් ම එවන් ලෙස්ලි ගුණවර්ධන හෝ ගණනාථ ඔබේසේකර කෙනෙක් නිර්මාණය කරගත් අයට ද එවන් අර්ථයකින් ඒ මත පදනම් වන අයට ද මෙයින් පසු තම නිර්මාණය සුණු විසුණු කොට දැමීමට සිදුවේ.

එහෙයින් මෙය සාර්ථක සංවාදයකි.

සංවාදයේ කැලුම් ජයසුමන මහතා ඉදිරිපත් කළ වීඩියෝ කොටස් දෙකේ සංවාදයේ කොටසක් අඩංගු වී නැත. ඒ අතරමග දී එක්තරා අනපේක්ෂිත සිද්ධියක් හේතුවෙන් ඔහුට පටිගත කිරීම් නැවැත්වීමට සිදු වීම ය.

හඬපටයේ සමස්ත සංවාදය ඇත.

  - තමලු මලිත්ත පියදිගම 



වීඩියෝ:


නිර්මාල් දේවසිරි ගෙවිඳු කුමාරතුංග සමඟ ජාතිකවාදය පිළිබඳ වෙනත් සාකච්චාවක දී දැක්වූ අදහස් හා ප්‍රවේශය >>

සංවාදයේ මගේ පදනම

සංවාදයේ මගේ ස්ථාවරය


නිර්මාල් දේවසිරි මහතා සමඟ සංවාදයට මා සහභාගී වන්නේ පුද්ගලයකුගේ හෝ කණ්ඩායමක හෝ නියෝජිතයකු වශයෙන් නො වේ. එහෙත් මම මූලිකව නලින් ද සිල්වා මහතාගේ නිර්මාණාත්මක සාපේක්ෂතාවාදය හා චින්තනය ඇතුළු අදහස් පිළිගනිමි. මම ජාතිකවාදියෙක්මි.

 නලින් ද සිල්වා මහතාගේ මෙම ලිපි දෙක මඟින් ජාතිකවාදය හා ජාතික රාජ්‍යය ගැන ඔහුගේ අදහස් ඔබට දැන ගත හැකි ය.





මගේ ස්ථාවරය වන්නේ රාජ්‍ය බිහි කිරීමට හේතුවන පදනම් අතුරෙන් පුද්ගල බද්ධ නො වූ පදනමක් වන්නේ ජාතිය හා බැඳුණු රාජ්‍යයක් බිහි කිරීම ය යන්නයි.

එමෙන් ම සිංහල යනුවෙන් ජාතියක් ඈත අතීතයේ සිට පැවති බවත් සිංහල හා සිංහල බෞද්ධ ලෙස අනන්‍යතාවන් අතීතයේ සිට හඳුනා ගත හැකි බවත් ය.

ලංකාවේ ජාතිය වන්නේ සිංහල ජාතිය බවත් ලංකාවේ තිබිය යුත්තේ සිංහල බෞද්ධ චින්තනය මත පදනම් වූ රාජ්‍යයක් බවත් මගේ අදහසයි.

බටහිරකරණය යනු සංස්කෘති කලවම් වීමක් හෝ බටහිර චින්තනය මුල් බැස ගැනීම හෝ නොව සිංහල බෞද්ධ චින්තනය සහිත පිරිස මත බටහිර සංස්කෘතිය ආරෝපණය කිරීම හා එම පිරිස බටහිර සංස්කෘතිය අනුකරණය කිරීම ය.

                         - තමලු මලිත්ත පියදිගම 


ලංකාවේ කලාවේ පිරිහී යාම


ලංකාවේ කලාවේ පිරිහී යාම

ලංකාවේ කලාවේ පිරිහී යාමට එක්තරා ප්‍රධාන සාධකයක් වූයේ වාමාංශිකයන් ය. මෙසේ කියන විට ලංකාවේ කලාවේ සියලු අධිකාරිමය ආයතනවල හා පුද්ගලයින්ගේ කෝපාග්නිය අප වෙත එල්ල වීමට ඇති ඉඩ බොහෝ ය. මාර්ටින් වික්‍රමසිංහගේ එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍රගේ කාලයේ සිට ලංකාවේ සාහිත්‍යයට හා විචාරයට මාක්ස්වාදී සංකල්ප එක් විය. රුසියාවේ යකඩ අච්චුවෙන් හැඩ ගැස්වුණු ඒ රළු පරළු මතවාද ස්ටැලින්වාදී හා ට්‍රොට්ස්කිවාදී ධාරා ලෙස ලංකාවට සැපත් විය.

    කාල් මාක්ස් පවා හෙගල්ගෙන් ලබා ගත් අපෝහක අච්චුවට භෞතික ඉතිහාසයක් හා සමාජ විකාශනයක් නිර්මාණය කිරීමට ගොස් පොට පටලවා ගත්තේ ය. ප්‍රතිවිරුද්ධතා එකිනෙක තුළ පවතී නම් සමාජය භෞතිකයට ඌනනය කරන්නේ කෙසේ ද? මාක්ස් කීවේ හෙගල් ඔළුවෙන් හිට වූ අපෝහකය තමා දෙපයින් සිට වූ බව ය. වෙනස් වීම තේරුම් ගත නො හැකිව, වෙනස් වීම විග්‍රහ කිරීමට හෙගල් බිහිකළ නොමේරූ අබ්බගාත දරුවා 'දෙපයින් සිටවීමට' උත්සාහ කළ මාක්ස් තමාට ම විලංගු ලා ගත්තේ ය. චාල්ස් ඩාවින්ගේ පරිණාමවාදයේ උණුසුමට හසුවූ මාක්ස් තව තවත් දෘඩ රාමුවල සිරවිණි. ලංකාවේ, බෙංගාලයේ, ජාවා දූපතේ තිබූ අතීත සමාජ ක්‍රම ගැන ඔහුගේ අවධානය යොමු වන විට ඔහු බොහෝ පමා වී තිබුණි. ඒංගල්ස් මාක්ස්ටත් වඩා අපෝහකය දෘඩ අච්චුවක් ලෙස ගත්තේ ය. ගණිතය, භෞතික විද්‍යාව, රසායන විද්‍යාව, ජීව විද්‍යාව අපෝහක අච්චුවට එබීමට ඒංගල්ස් කළ 'කෙස් පැලෙන තර්ක' සොබාදහමේ අපෝහකය (Dialectic of Nature) ලෙස ඔහු ලියූ පොතක දැක්වේ. ඒවා මහා වැදගත් තර්ක ලෙස ගන්නා මාක්ස්වාදීහු අද ද මෙසිරිලක වෙසෙති. මේ ලංකාවේ වමේ හැටි ය.

   ට්‍රොට්ස්කි ස්ටාලින් මෙවන් යකඩ අච්චු සෑදීමේ අන්තයට ම ගිය අය ය. පැරණි කලා කෘති මාක්ස්වාදී අච්චුවෙන් විවරණය කරමින් ලියන ඕනෑ ම හෑල්ලක් විශිෂ්ට විශ්ලේෂණයක් ලෙස සැලකීමේ මුග්ධ සම්ප්‍රදායන් ඇති වූයේ මේ කාලයේ ය. ස්ටාලින් කොතරම් අන්තවාදී ලෙස අපෝහක අච්චුවට හිරවූයේ ද යත් අපෝහක විරෝධී යැයි කියමින් ජාන තාක්ෂණය පිළිබඳ පර්යේෂණ කළ විද්‍යාඥයන් සිරගතකොට දැමී ය. සමාජ සත්තා යථාර්ථවාදය නමින් කලාව සඳහා ද යකඩ අච්චුවක් සාදනු ලැබී ය. ගතිකත්වය පැහැදිලි කිරීමට ඉදිරිපත් වූ හෙගල්ගේ අපෝහකය ස්ථිතික දළදඬු අච්චු බිහි කොට අවසන් ගමන් යාම ම දෛවයේ සරදමකි.

මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ මහතා ගම්පෙරළිය ලියමින් මාක්ස්වාදී අච්චුවේ නවකතා ලිවීම ඇරඹී ය. සරච්චන්ද්‍ර මහතා ප්‍රමුඛ පේරාදෙණි ගුරුකුලය ඊනියා යථාර්ථවාදී විචාරය ගෙන එමින් සමාජවාදී අච්චුවේ ඕනෑ ම හෑල්ලක් ඉහළින් අගය කිරීමේ ප්‍රවණතාවයට මුල පිරී ය. මෙයින් පසු ලංකාවේ විචාරය මෙන් ම කලාව ද රළු පරළු වාමාංශික අධිකාරියකට ලක් විය.

මේ රළු අච්චුවට එබ්බුණු කලාවෙන් සෞන්දර්යය පලා ගියේ ය. මිනිසුන් කලාවෙන් ඈත් වී ගිය අතර ඊනියා ප්‍රබුද්ධ කලාව විශ්වවිද්‍යාලවලට හා වාමාංශිකයන් එක් රැස් වන සුරාසැල්වලට සීමා විය. ඉන්ද්‍රජාලික යථාර්ථවාදය, පශ්චාත්නූතනවාදය ආදී රැලිවලින් ලෝකයේ යථාර්ථවාදී අච්චුව දෙදරා කැඩී බිඳී යද්දී අනාථ වූ 'කලාකරුවෝ' අච්චුවෙන් මිදුණා නොව තවත් අලුත් අච්චුවලට බලහත්කාරයෙන් ම සිර වුණ හ. නිදහස් මනස් ඇතැයි තමන් ම කියා ගන්නා මොවුහු ඊනියා පශ්චාත්නූතනවාදී අච්චුවලට හරි හැටි සිරවීමට නො හැකිව ලත වෙන්නෝ ය.

ආගමික සංකල්ප ගැන ලිවීම, ජාතිය ගැන ලිවීම කලාවේ පංචානන්තරීය පාප කර්මයක් ලෙස 'ප්‍රබුද්ධයෝ' උගන්වති. ජාතියට, ආගමට විරුද්ධව ලියන ලෙසත් එසේ ලිවීමෙන් උසස් කලා කෘති බිහිවෙන බවත් ඔවුහු උගන්වති. සීමා ඉක්මවා ගිය පුළුල් මනසක් ඇති කලාකරුවකු බිහිවන්නේ එසේ වූ විට යැයි ඔවුහු කියති. මෙහි ඇති හාස්‍යජනක කරුණ වන්නේ මේ සීමා මායිම් ඉක්මවා ගියා යැයි කියාගන්නා මහා කලාකරුවන්ගේ කෘති කියවන්නේ ලංකාවේ මිනිසුන් අල්පතරයක් ම පමණක් වීම ය. ඔවුන්ගෙන් බහුතරය මේවා කියවන්නේ අධිකාරීන් විසින් අධ්‍යාපනයට නියම කරන ලද නිසා ය. නැතිනම් 'ප්‍රබුද්ධයකු' වීමේ ආශාවෙන් ශාස්ත්‍රීය විලාසිතාවක් ලෙස ය.



අපට බාහිර අච්චුවල සිර නො වූ අපේ කලාවක් අපේ අතීත කලාවන් ඇසුරෙන් යළි ඇති කරගත හැකි ද? එසේ ඇතිකර ගැනීමට අවශ්‍ය මුල් පියවර පසුගිය සියවසේ මුල් භාගයේ දී ගනු ලැබිණි. එහෙත් ඒ සියල්ල වාමාංශිකයන් විසින් විනාශ කොට දමනු ලැබී ය. ලංකාවේ කලා පරිහානියට වාමාංශිකයන් වගකිව යුත්තේ එසේ ය.
පියදාස සිරිසේන මහතා ලංකාවේ පළමුවරට නවකතා ලියන පරපුරක් බිහි කළේ ය. පියදාස සිරිසේන මහතා ජාතිකත්වය උදෙසා තම කෘති මෙහෙයවී ය. ඩබ්ල්යු. ඒ. සිල්වා මහතා ද විවිධ ආකෘති ඔස්සේ කථා වින්‍යාස අත්හදා බැලී ය. එසේ වර්ධනය වෙමින් ආ කෙටිකතා හා නවකතා කලාව විනාශ කිරීම නිල වශයෙන් සිදු කළේ සරච්චන්ද්‍ර මහතා ය. ඔහු සිංහල නවකතා සඳහා ඉංග්‍රීසියෙන් Sinhalese Modern Fiction නම් විචාරය ලියමින් ගොඩනැඟෙමින් ආ සිංහල නවකතාව ප්‍රපාතයට ඇද හෙළුවේ අධිකාරිත්ව බලය යොදා ගනිමිනි. ඩබ්ල්යු. ඒ. සිල්වා පැවසූ පරිදි සරච්චන්ද්‍ර තම විචාරය ඉංග්‍රීසියෙන් ලිවීමට පෙර එක දු නවකතාවක්වත් ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය කිරීමක්වත් නොකර සිටියේ ය. ඉංග්‍රීසියෙන් උගත් පිරිස සිංහල නවකතා වෙත නැඹුරු කරලීම වැළැක්වූයේ මෙවන් කූටෝපක්‍රම මඟිනි. ඒ අතරතුර මාර්ටින් වික්‍රමසිංහගේ දේශීය දැනුම වෙනුවට මිනිසුන් බටහිර දැනුම වෙත යොමු කෙරෙන නවකතා අගය කරන ලද අතර ගම් පෙරළියෙන් පසු ඊනියා සමාජ සත්තා යථාර්ථවාදී නවකතා උඩට ඔසවනු ලැබිණි.

පියදාස සිරිසේන මහතාගේ එක් නවකතාවක හූණු ශාස්ත්‍රය පිළිබඳ සඳහනක් වේ. හුණු ශාස්ත්‍රය දැන සිටියා නම් අනතුරකින් ගැලව සිටිය හැකි වන්නට තිබිණි යැයි ලියා තිබීම සරච්චන්ද්‍ර දුටුවේ ධර්මපාලතුමන්ගේ දේශානුරාගයෙන් ඔද වැඩී පෙරදිග සියල්ල එසවීම සඳහා හූණු ශාස්ත්‍ර වැනි ප්‍රතිගාමී දේ ප්‍රවර්ධනය කිරීමක් බව ය. මේ විචාර කියවන වත්මන් ප්‍රබුද්ධයෝ පවා පියදාස සිරිසේන ප්‍රතිගාමියකු ලෙස සලකා නිග්‍රහ කරති. එහෙත් පාවුලෝ කොයියෝ, ගාර්ෂියා මාකේස් ලතින් ඇමරිකානු විශ්වාසයන් තම නවකතාවලට එක් කරගත් තැන්වල එය මායා යථාර්ථවාදය, අධියථාර්ථවාදය කියමින් අගය කරති. ඒ අච්චුවලට සිරවී ලිවීමට දඟලති. කාටවත් නො තේරෙන විප්‍රකාර ලියති. ලංකාවේ ගොඩනැඟෙමින් පැවති නවකතාවේ වැදගත්කම ඔවුන් වටහා ගන්නේ නැත.
සරච්චන්ද්‍ර මහතා ලංකාවේ නාට්‍ය කලා ඉතිහාසය ලිවීමේ දී ගුණපාල මලලසේකර මහතා සෑදූ නාට්‍ය මඟ හැර ඇති බව සේන තෝරදෙණිය මහතා ලිපියක පෙන්වාදුන් බව මට මතක ය.

සුනිල් සාන්ත මහතා, ආනන්ද සමරකෝන් මහතා ඇතුළු පිරිස් සිංහල සංගීතයක් නිපදවීමට ගත් වෑයම නොයෙක් කෙනෙහිලිකම් මධ්‍යයේ ඊනියා ප්‍රබුද්ධයන් විසින් බිඳ දමන ලදී.



මෙසේ වාමාංශික නැඹුරුව සිංහල කලාවේ වර්ධනයට බාධාවක් විය. මෑතක දී අපගේ හිතවතකු වන ජන සංගීතය මත පදනම් වන ගායකයකුට ප්‍රතිචාර දැක්වූ වාමාංශික කවියකු ජන ගී පෝෂක ප්‍රදේශයක් පමණක් බව කීවේ ය. සංගීත වේදියකු වීමට විශ්වීය මනසක් අවශ්‍ය බවටත් පොදු මිනිස් සත්තාව අරමුණු කරගත යුතු බවටත් කවියා කටපාඩම් කරගත් වදන් පෙළක් ගෙනහැර දැක්වී ය. ඔවුන්ට අනුව ජන ගී පෝෂක ප්‍රදේශයක් පමණි. සංගීතය ඊනියා විශ්ව භාෂාවකි. ගැටලුව වන්නේ මෙම ඊනියා විශ්ව භාෂාව බටහිර භාෂාව වීමත් ඊනියා පොදු මිනිස් සත්තාව බටහිර සුදු පිරිමියාගේ ස්වරූපය වීමත් ය. තමන් අංක එකේ අනුකාරකයන් බවවත් නො දන්නා වාමාංශික කවියෝ බටහිර සංස්කෘතිය ඊනියා පොදු සාධාරණ සංස්කෘතිය කොටගෙන අනෙක් සංස්කෘතීන්ට විරුද්ධ වෙති. ඔවුන් සිතන්නේ ඔවුන් ප්‍රතිසංස්කෘතික විප්ලවවාදීන් බව ය. ඔවුන් අනෙක් සංස්කෘතීන්ට එරෙහිව පොදු සත්තාව නමින් ඔසවන්නේ බටහිර නූතනත්වයේ සංස්කෘතිය බව තේරුම් ගැනීමට මේ අනුකාරකයන්ට නො හැකි ය. ඔවුන්ට එය නො පෙනේ. ඩෙරීඩා විසංයෝජනය යැයි කීවේ මේ ඔවුන්ට නොපෙනෙන වසා දැමීම් බිඳ හෙළීමට ය. එය නොතේරෙන ඔවුන්ට විසංයෝජනය යනු ලුණු බෝතලයට මිරිස් දමා මිරිස් බෝතලයට ලුණු දැමීමේ විකාරයකි. ඔවුන්ගේ ඊනියා විසංයෝජනය ඔවුන්ගේ ඊනියා පොදු සත්තාවෙන් බාහිරව ඇති සංස්කෘති විනාශ කිරීමට කරනා විප්‍රකාරයකි. මේ පශ්චාත්නූතන යැයි කියන කලාකරුවන් නූතනවාදීන් නොව බටහිර නූතනත්වයේ දාසයන් ය.

ජාතිකත්වයේ කලාව ගැන වාමාංශිකයන්ට ලතින් ඇමරිකාවෙන් උගත හැකි ය. අයියන්දේගේ පාලන සමයේ නැඟී ආ Violetta Parra නම් කාන්තාව චිලී දේශයට අමතක කළ නො හැකි තැනැත්තියකි. ස්පාඤ්ඤ ගී ගයමින් සිටි Violetta සිය සොහොයුරා වන භෞතික විද්‍යා ආචාර්යවරයකු හා ප්‍රතිකවියකු වන Niconar Parra ගේ මඟ පෙන්වීම මත ජන සංගීතයට යොමු විය. ඈ දිවා රෑ නො බලා චිලී දේශයේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර ඇවිදිමින් ජන සංගීතය සෙව්වා ය. ඇය ජන ගී, ජන සංගීතයේ වාදන භාණ්ඩ පිළිබඳ උගත්තේ ගොවියන්ගෙනි, කම්කරුවන්ගෙනි, සුදු ජාතිකයන්ට සේවය කළ වහලුන්ගෙනි. මෙසේ අප්‍රමාණ දුකක් විඳ ඇය කළ ගවේෂණය කෙළවර වූයේ නව චිලියානු ජන සංගීතය නිපදවීමෙනි. ඇගේ ගී ලෝකය පුරා ජනප්‍රිය විය. ඇය හෝ ඇගේ සොහොයුරු Niconar Parra ප්‍රතිකවියා හෝ ලංකාවේ වාමාංශික අනුකාරකයන් මෙන් ජන ගී ඊනියා පෝෂක ප්‍රදේශ පමණක් යැයි කීවේ නැත. ඊනියා පොදු මානව සත්තා, විශ්ව භාෂා සොයා ගියේ ද නැත. ඔවුන්ගේ පදනම ජාතිකත්වයයි. අයියන්දේලාගේ පදනම ද එයයි. සුප්‍රසිද්ධ වික්ටර් හාරා Violetta Parra ගේ සිසුවෙකි. ඔහු ද නව චිලී ජන සංගීතය වෙනුවෙන් කැපවුණු ජාතිකවාදියෙකි.
ඇමරිකානු ගැති පිනෝෂේ හාරා මරා දැම්මේ වෙඩි උණ්ඩ  හතළිහක් තබමිනි. මැරෙන මොහොතේ ද ඔහු සොල්දාදුවකුගේ ඉල්ලීම වෙනුවෙන් ගී ගැයූ බව කියැවේ. ලංකාවේ වාමාංශිකයෝ වික්ටර් හාරා ආදීන් තමාගේ ඊනියා විශ්වීය කුලකයකට එක් කර ගැනීමට පෙළඹෙති. වාමාංශිකයන් දන්නේ වික්ටර් හාරාට තැබූ වෙඩි උණ්ඩ හතළිහ ගැන පමණ ය. ඔහුගේ ජාතිකත්වය ගැන හෝ ඔහු චිලියානු සංගීතයට කළ සේවය ගැන ඔවුන් දන්නේ නැත. නව චිලියානු සංගීතය ගැන විමසා බැලූ  'ප්‍රබුද්ධ' වාමාංශික කලාකරුවකු නම් කළ හැකි ද? හාරාගේ La Partida නම් සංගීත නිර්මාණය අපගේ පෙරහැරක ඇසෙන නාද රටාවට ඉතා සමීප ය. චිලියානු ජනසංගීතයේත් අපේ ජන සංගීතයේත් බෙරවලට දෙන ප්‍රමුඛතාව ඉහළ ය. දකුණු ඇමරිකාව සමඟ යක්ෂ ගෝත්‍රයේ සම්බන්ධතා වූ බවට මත පළව ඇත. කෙසේ වෙතත් වාමාංශිකයන්ට ඒවායින් වැඩක් නැත. ඔවුන්ට අවශ්‍ය හැකිතාක් බටහිර සුදු පිරිමියාට සමීප වීමට පමණ ය.

හාරා නවීකරණය කොට ගැයූ කොලොම්බියානු වෙනිසියුලානු ජන ගීයක් වන Duerme Duerme Negrito ගීතයේ පද කිහිපයකින් මෙම ලිපිය නිමා කරමි.
Y si negro no se duerme
Viene diablo blanco
Y sale comen la patita
(නිදා නොගත්තොත්, සුදු යකා ඇවිදින් පුතාගෙ කකුළ කාවි!)
නිදා නොගෙන නැඟී සිට අධිපතිවාදී සුදු යකාට ද උගේ දාසයන් වන ව්‍යාජ වාමාංශිකයන්ට ද එරෙහි වෙමින් ජාතිකත්වයේ කලාව සාහිත්‍යය ගොඩනඟමු.

          - තමලු මලිත්ත පියදිගම 

Astronomy vs Astrology


Astronomy  vs  Astrology 


Thamalu  Maliththa  Piyadigama 
12.02.2018

Is popular science capable of dismissing astrology as mumbo-jumbo?

Two years ago, NASA published a blog post aimed at kids and against astrology, dropping hints that the astrological signs of everyone had been changed and that there are thirteen constellations in the zodiac instead of the twelve.
Ultimately the article boomeranged.

NASA is a ‘sacred place’ of ‘science in popular culture’ and many people are fond of quoting statements by NASA. The blog post was severely misinterpreted and quoted erroneously by the ‘rationalists’ and enemies of astrology.

Therefore NASA had to state their position clearly again. Using its academic power and authority against astrology, so-called superstitions and religions is not just limited to NASA. Some popular science writers such as Richard Dawkins also use propaganda against religion and astrology.

Can we say astrology is completely a myth? Is science really powerful enough to debunk astrology? We have to reexamine the arguments that those who are critical of astrology present to justify their claim.

The common attitude of the people who follow science in the popular culture is that astrology is a fable of fools who think that the earth is flat and the whole universe rotates around the earth.
This is clearly a straw man argument.

In fact, Western astrology developed according to the theories of Aristotle and Ptolemy. Aristotle is regarded as the first person in the Western world who stated that the earth was a globe.

On the other hand when we take Eastern astrology, the 53rd verse of the 12th Chapter of Surya Siddhantha, a fundamental book of Indian Astrology, clearly states that the earth is a globe.

“53. and everywhere upon the globe of the earth, men think their own place to be uppermost but since it is a globe in the ether, where should there be an upper, or where an underside of it?

“ 54. Owing to the littleness of their own bodies, men, looking in every direction from the position they occupy, behold this earth, although it is globular, as having the form of a wheel."

- Burgess, Ebenezer. “Translation of the Surya-Siddhanta, a text-book of Hindu astronomy: with notes and an appendix.”Minneapolis: Wizards Book Shelf, c1978. (1978).

Therefore it is crystal clear that the ancient astrologists knew that the earth is a globe. The word ‘Bhu Gola’ (Earth Globe) was in Vedas and Puranas from very early time in India. The Buddhist text Milinda Panha also implies that the earth is a globe introducing the time differences between the countries.

Geocentrism (which says the sun revolves around the earth) is not a point to blame astrology either. Geocentrism and Heliocentrism (which says the earth revolves around the sun) is equally justifiable in a modern relativistic perspective. Astrology needs only kinematical calculations (calculations on the paths and not on the forces). Therefore even if we stick to Newton’s classical physics, still there’s nothing to denounce astrology.

Work of Aryabhatta, a famous Indian astrologer and astronomer shows that he used a heliocentric model and even ellipses for some of his calculations. According to the origin legend of Surya Siddhantha the inventor of astrology (Maya Asura) got that knowledge from a God who had lived in the sun and reincarnated in the city of Romaka.

A possible interpretation of the core of this legend is that the first theories of astrology were created with respect to the sun and then they were transformed with respect to the earth. Apparently if astrologists want to calculate the fate of people who are living on earth, by watching the night sky, they have to do calculations with respect to the earth. Therefore, it seems quite stupid to ask astrologists to do calculations with respect to the sun.
The next argument against the astrology is the one that was mentioned in the NASA issue mentioned above.

There are two kinds of astrologies in the world: Sidereal and Tropical. In tropical astrology the sign system is based on the vernal equinox of the Northern Hemisphere while the Sidereal sign system is based on the positions according to the ‘fixed stars’.
Those who reject astrology use this difference cunningly. They blame the tropical system saying the astronomical constellations are shifting gradually from sign boundaries while blaming the Sidereal system saying the Vernal Equinox is shifting.
However, a closer look at these arguments. The idea of the sign is something defined in the corresponding astrological system.
A sign is not a constellation. It is a different concept. Therefore scientists should not just criticise astrology by mixing up the terms ‘sign’ and ‘constellation’.

Signs are given names of the constellations only because they are located close to that constellation. Therefore 13 constellations on the ecliptic do not require 13 astrological signs.  
On the other hand, astronomers also use a Sidereal System. Sometimes, you hear and read arguments of so-called Astronomical Pundits in Sri Lanka when we are about to celebrate the Sinhala New Year.

They show us diagrams and stellar maps to say that the sun goes to Aries on the 18th and not on the 15th.
They blame astrology and also the cultural values of Sinhalese while pretending they are to be the fathers of civilisation and modern knowledge.

“Sinhala New Year is a mythical festival,” most of them say. But most of these ‘pundits’ have missed the crucial point.
Yes, both astronomers and Sri Lankan astrologers use Sidereal System. But this does not say that the two sign systems are equal.
The astrological system is not strictly based on constellations. They divide the complete 360° angle of the ecliptic into 12 equal parts which are called signs. Astronomers work according to IAU (International Astronomical Union) sign system where they divide the ecliptic into thirteen uneven parts. It is clear that boundaries are different. That’s the reason why they find the Sun entering Aries on 18th April when they surf the internet. This has nothing to do with astrology. In astrology the boundaries are different.

Another point made by those who criticise astrology is that there is no force which is strong enough to affect people considering the huge distance from the stars and planets.

This argument is invalid because there is no need of such forces for the existence of astrology.
If the behaviour of human society can be expressed mathematically in some aspects, then there would be periodical functions in human society.

If these functions are coinciding with planetary motions then planetary motions can be used to predict the future. Therefore, science does not provide us a proper reason to reject astrology.
Early scientists, Galileo and Kepler were astrologers. Galileo had his chair in the University Padua to teach astrology to medical students.

Kepler tried to reform Western Astrology and invented a new astrology which he called ‘Science of Harmonics’.
He wrote a book on his new astrology. Giordano Bruno who is identified as a martyr of science by the popular culture never was a scientist but an astrologer and occultist.

I am not an astrologer. What I want to say is that the claims of ‘ science in popular culture’ against astrology are mostly uninformed and we cannot reject astrology in such a simple manner.

Thamalu  Maliththa  Piyadigama 

12.02.2018
Daily Mirror 

අනුන්ගේ ඡන්ද තමන්ගේ ගිණුමට වැටෙන ඡන්ද ක්‍රමය

අනුන්ගේ ඡන්ද තමන්ගේ ගිණුමට වැටෙන ඡන්ද ක්‍රමය

 මෙහි මුලින් දැක්වෙන්නේ ආසන සමානුපාතිකව බෙදෙන ආකාරය අනුව සිදු කරන දළ ගණනය කිරීමකි. එම විග්‍රහයෙන් පසු මැතිවරණ පණත අනුව සැබෑ ලෙස ම ගණනය කරන ආකාරය ද විමසමු. 

මෙවර ඡන්ද ක්‍රමයේ දී අඩු ඡන්ද ප්‍රමාණයක් ගත් පක්ෂවල ඡන්ද සංඛ්‍යාව ඉවත් කොට නොමැත. මේ නිසා මතුවූ ජනමතය විකෘතිව නිරූපණය වීමක් ගැන පෙන්වාදීමට අපි සූදානම් වෙමු. මෙයින් වෙනත් පක්ෂවල හෝ පක්ෂයක ඡන්ද ප්‍රමාණ තවත් පක්ෂයක ගිණුමට එක් වී එම පක්ෂයට වාසි සහගත තත්වයක් ඇති වීමේ විකෘතිය ඇති වී ඇත.


මේ සඳහා හොඳ ම උදාහරණය වන්නේ කොටිකාවත්ත මුල්ලේරියාව ප්‍රාදේශීය සභාවේ ඡන්ද ප්‍රතිඵලයයි.

Party votes              %                    Ward              To be returned            Total

SLPP 31081        43.96                  15                         16                                 16
UNP 23740          33.58                  07                         12                                 12
UPFA 8223           11.63                 0                            4                                    4
JVP 6172               8.73                  0                            3                                    3
DUNF 782             1.11                   0                            1                                    1
UPA 701                0.99                   0                            0                                   0

Courtesy: Daily Mirror and Derana

ප්‍රාදේශීය සභාවේ මුළු මන්ත්‍රී ආසන සංඛ්‍යාව 36කි.
එවිට DUNF සඳහා ලැබෙන මන්ත්‍රී ආසන් 36×1.11%=0.3996
එනම් 0.4 ක් පමණ ය. මෙය ආසන්න පූර්ණ සංඛ්‍යාවට වැටයූ විට 0 කි. එහෙත් මන්ත්‍රී ආසන 1ක් හිමිව ඇත. එනම් 0.4, 1ට ලෙස ගණන් ගැනී ඇත. එමෙන් ම පැහැදිලිව ම පෙනෙන්නේ එක් මන්ත්‍රී ආසනයක් හිමිවීම සඳහා ඡන්ද 2000ක් පමණ අවශ්‍ය බව ය. එහෙත් 782ට මන්ත්‍රී ආසනයක් ලැබී ඇත. ඊට ඉතා ම ආසන්න UPAහි ඡන්ද 701ට මන්ත්‍රී ආසනයක් හිමිව නැත. මෙවන් විපරීතයක් ඇති වුණේ ඇයි? දැන් අපි විමසා බලමු.

පක්ෂය                                        ආසන                                           වැටයූ විට

SLPP                                         36× 43.96% =15.8256                         16
UNP                                           36×33.58% = 12.08                              12
UPFA                                         36×11.63%= 4.18                                  4
JVP                                            36×8.73%= 3.14                                    3
DUNF                                         36× 1.11%= 0.3996                              0
UPA                                            36× 0.99%= 0.3564                              0

සිදු වී ඇත්තේ කුමක් දැයි ඔබට වටහා ගැනීමට මෙය උපයෝගී කරගත හැකි ය.

එක් මන්ත්‍රී ආසනයක් අඩුව ගොස් ඇත. මෙසේ වන්නේ ඇයි? මුළු ඡන්ද සංඛ්‍යාවෙන් ප්‍රධාන පක්ෂවලට සමානුපාතිකව ආසන බෙදූ විට එම පක්ෂ අතර බෙදී ගොස් ඇත්තේ මන්ත්‍රී ආසන 35ක් පමණි. DUNF හා UPA ඡන්ද එකතු වූ විට තවත් ආසනයකට අනුරූප ඡන්ද ප්‍රමාණයක් පවතින බැවින් ප්‍රධාන පක්ෂවලට මන්ත්‍රී ආසන බෙදීමේ දී එක් ආසනයක් මඟ හැරී යයි. ඒ මන්ත්‍රී ධූරය DUNF හා UPA පක්ෂවල ඡන්ද එකතුවට අනුරූප වුඅව ද ඒ දෙකින් එකදු පක්ෂයකටවත් මන්ත්‍රී ආසනයක් දැරීමට අවශ්‍ය ඡන්ද ප්‍රමාණය ලැබී නැත. සිදුව ඇත්තේ පක්ෂ දෙකේ ඡන්ද එකතුවට ලැබුණු මන්ත්‍රී ධූරය සුළු ඡන්ද සංඛ්‍යාවකින් UPAට වඩා වැඩි DUNFට ලැබීමයි. 

කටවහරෙන් කිවහොත් UPA ට දුන් ඡන්ද 701 ද DUNF හි සාක්කුවට වැටී ඇත. එපමණක් නොව එසේ සාක්කුවට දැමීමෙන් පසු ද DUNFහි නව ප්‍රතිශතය 2.1% පමණි. මෙය මන්ත්‍රී ධූර 0.756 කි. එය වැටයූ විට 1 ලැබේ. ඒ 0.244ක් අතින් එක් කිරීමෙනි. එම නිසා UPAහි ඡන්ද ද DUNF හි ගිණුමට දමා තව මන්ත්‍රී ආසන 0.244ක් අතින් එක් කිරීමක් මේ ක්‍රමය මඟින් සිදුවේ. 

මෙය සුළු පක්ෂවලට සාධාරණයක් ඉටු වීමක් නොවේ. සුළු පක්ෂ ගණනාවක් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වුවහොත් මෙසේ ඒ සියලු පක්ෂවල ඡන්ද ඒවා අතරින් යාන්තමින් වැඩි ඡන්ද ගත් සුළු පක්ෂයට ලැබෙනු ඇත.

මැතිවරණ ක්‍රමවල දී ඉතා අඩු ඡන්ද සංඛ්‍යාවක් ලැබූ පක්ෂ හා අපේක්ෂකයන්ගේ ඡන්ද ගණනයෙන් ඉවත් කරන්නේ මේ විකෘතිය දුරු කිරීමට ය.

මේ සඳහා ගත හැකි පිළියම් කිහිපයක් පවතී. 


1. කොට්ඨාස අනුපාතිකව බෙදී ගිය විට නව ක්‍රමය යටතේ පළාත් පාලන ආයතනවල බලය අස්ථාවර වීමේ ඉඩක් ඇති බැවින් වැඩි ම ඡන්ද අනුපාතය ලද පක්ෂයට මෙවන් අතහැරී යන මන්ත්‍රී ධූරය පිරිනැමීම.



2. කොට්ඨාස වැඩි සංඛ්‍යාවක් දිනන පක්ෂයට අමතර ආසනය පිරිනැමීම



3.කිසිවකුට ලබා ගත නො හැකි මන්ත්‍රී ආසනයක් වේ නම් එම මන්ත්‍රී ආසනය සභාවෙන් ඉවත් කිරීම. 



4. මුලින් කරන ගණනයට අනුව එකදු මන්ත්‍රී ආසනයක් හෝ ලබා ගත නො හැකි පක්ෂවල ඡන්ද සංඛ්‍යාවන් ගණනයෙන් ඉවත් කොට මන්ත්‍රී ආසන සමානුපාතිකව බෙදීම. 


එහෙත් හතරවෙනි ක්‍රමයෙන් මේ අවස්ථාවේ විසඳුමක් නො ලැබෙන්නේ එවර ද ලැබෙන ආසන ප්‍රමාණයට අමතර ඡන්ද සංඛ්‍යාව ආසන්නව සමානව බෙදී යන බැවිනි.

එම නිසා යෝග්‍ය විසඳුම් 1, 2 හා 3 වේ. මේ ඡන්ද ක්‍රමයේ ගැටලු රාශියක් මතු වි ය.
කාන්තා නියෝජනය සම්බන්ධ අර්බුදකාරි තත්වය, කොට්ඨාස අනුපාතිකව බෙදී යන විටෙක පළාත් පාලන ආයතනයේ බලය අස්ථාවර වීම, එල්ලෙන ආසන සඳහා අමතර මහජන මුදල් වැයවීම යනාදිය මේ අතර වේ.

මේ ගැටලු නිරාකරණය කරමින් මේ ක්‍රමවේදය ඉක්මණින් සංශෝධනය කළ යුතු ය.

සැ.යු. මෙහි පක්ෂ යනුවෙන් පක්ෂ හා ස්වාධීන කණ්ඩායම් අදහස් කෙරෙන අතර සුළු පක්ෂ යන්නෙන් මන්ත්‍රී ධූරයක් සඳහා උචිත ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් නොමැති පක්ෂ හෝ ස්වාධීන කණ්ඩායම් අදහස් කෙරෙයි.


සැබෑ ගණනය කිරීමේ ක්‍රමය හා සැසඳීමක්

මීට මුහුණුපොතේ ප්‍රතිචාර දැක්වූ මහින්ද දේශප්‍රිය මහතා මැකොස නිල ෆේස්බුක් පිටුවේ එහි සැබෑ ගණනය කිරීම අපගේ උදාහරණයට අදාළව දක්වා තිබුණි. මේ එම නිල පිටුවෙන් උපුටා ගත් එම ඡායාරූපයයි.

ඒ අනුව මුළු ඡන්ද සංඛ්‍යාව සභික සංඛ්‍යාවෙන් බෙදා එන අගය තීරක අගය ලෙස ගනු ලැබේ. පක්ෂයක් ගත් ඡන්ද සංඛ්‍යාව තීරක අගයෙන් බෙදීමෙන් ලැබෙන අගයේ පූර්ණ සංඛ්‍යා කොටස අනුව මන්ත්‍රී ආසන ලබා දේ. ඉන්පසුව ඡන්ද සංඛ්‍යාව තීරක අගයෙන් බෙදූ විට ලැබෙන ශේෂය සලකා ඉතුරු වූ මන්ත්‍රී ආසන බෙදා දෙනු ලැබේ.

තීරක අගය = මුළු වලංගු ඡන්ද සංඛ්‍යාව/ මන්ත්‍රී ආසන ගණන
පක්ෂයක මන්ත්‍රී ආසන සංඛ්‍යාව=පක්ෂයේ ඡන්ද ප්‍රමාණය/ තීරක අගය
මීට අමතරව ශේෂයන් සලකා ලැබුණු මන්ත්‍රී ආසන සංඛ්‍යාව ද එක් වේ.

(තීරක අගයේ පූර්ණ සංඛ්‍යා කොටස පමණක් සලකන බව ඡායාරූපයෙන් පෙනේ. එම සුළු  වෙනස නො සැලකුවහොත් සූත්‍ර සුළු කිරීමෙන්
මන්ත්‍රී ආසන සංඛ්‍යාව = (පක්ෂය ලබා ගත් ඡන්ද සංඛ්‍යාව/මුළු වලංගු ඡන්ද ප්‍රමාණය)× ආසන ගණන ලෙස ලැබේ.)
යන මා මුලින් භාවිත කළ සූත්‍රය ආසන්නව ලැබේ.

පැහැදිලි වෙනස්කම ඇත්තේ පූර්ණ සංඛ්‍යා ගණනය කිරීමෙන් පසු ශේෂය සලකා මන්ත්‍රී ධූර වෙන් කිරීමයි.

මෙය මෙම මැතිවරණයට පෙර ද සභිකයන් බෙදූ ආකාරයයි.

මගේ අදහස වන්නේ මේ ක්‍රමවේදය නිසා මා ඉහත දැක්වූ ශුද්ධ සමානුපාතික ගණනයට සාපේක්ෂව සැලකිය යුතු අපගමනයක් සිදුවන බවයි. ඉතා අඩු ඡන්ද සංඛ්‍යාවක් ඇති පක්ෂවලට ශේෂය සලකා මන්ත්‍රී ආසන ලබා දීමෙන් භාගිකව විශාල අපගමනයක් ඇති වේ.

කුඩා පක්ෂ කිහිපයක් එක් වී මන්ත්‍රී ආසන එකකට හෝ කිහිපයකට අදාළ ප්‍රතිශතය සම්පූර්ණ කරගත හොත්  එම අගයන් ශේෂය අනුව තෝරන මන්ත්‍රී ආසනවලට එක් වනු ඇත. එයින් ඒ සියලු ඡන්දවල බලපෑමේ වාසිය වැඩිපුර ශේෂය ලැබූ කුමක් හෝ පක්ෂයකට ලැබෙනු ඇත.

මා සැලකූ විශේෂිත උදාහරණයේ ශේෂය අනුව තේරූ මන්ත්‍රී ආසන දෙකෙන් එකක් SLPPහි විශාල ශේෂය අගයට අනුරූප වන අතර අනෙක DUNF, UPA ඡන්ද එකතුවට අදාළ වේ. එම ඡන්ද සමස්තයේ වාසිය DUNF වෙත හිමිව ඇති බව පෙනේ. SLPP ශේෂය පවා DUNF සමස්ත ඡන්ද සංඛ්‍යාව මෙන් දෙගුණයකටත් වැඩි ය.

එමනිසා ඉදිරි සංශෝධනයක දී මන්ත්‍රී ආසන බෙදන ක්‍රමවේදය මෙවන් අපගමන වළක්වාලන ක්‍රමයකට සංශෝධනය විය යුතු බව මගේ අදහසයි.




                              - තමලු මලිත්ත පියදිගම 





අලුත් ම සටහන

අරගලය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය හා වම

අරගලය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය හා වම ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය හා ශිෂ්‍ය සටන් ගැන පොදුවේ කියැවෙන දේ ප්‍රධාන කරුණු කිහිපයක් ඔස්සේ සාරාංශ කළ හැකි ය. ...

වැඩිපුර කියවූ ලිපි